عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٥٣ - ٥٤٧ - فروغى از شخصيت حضرت مولى الموحدين

امامت خداى بزرگ امضا كرده بود، درد جانگداز غارت حكومت و ولايت را به دست آنان كه از اوصاف امامت عارى بودند و عملشان سخت‌ترين ضربه را به پيكر اسلام و وحدت امت تا قيامت زد، در خطبه شقشقيه كه علماى اهل سنت و شيعه در معتبرترين كتب خود نقل كرده‌اند بازگو مى‌كند، چه نيكوست كه در ترجمه اين خطبه دقت شود. تا بدانيد دخالت غير متخصص در امور الهى و انسانى و به خصوص امر حكومت و ولايت چه بلاى غير قابل جبرانى است‌[١]!

٥٤٧- فروغى از شخصيت حضرت مولى الموحدين‌

بيان شخصيت معنوى اميرالمؤمنين ٧ فقط و فقط در قدرت خدا و رسول گرامى اوست.

يا على! كسى تو را جز خدا و من نشناخت!

او انسان والايى است كه در خزانه آفرينش گوهرى يكتا و در صدف خلقت لؤلؤى والاست، در خرابه جهان چون او گنجى نيست و در تاريخ حيات هم چون او انسانى يافت نمى‌شود.

تمام فضايل و حسنات در او جمع است و به قول خليل بن احمد:

بى‌نيازى او از كل و احتياج كل به او دليل بر اين است كه او امام كل است!

زبان‌ها از تعريفش عاجز و قلم‌ها در ترجمه‌اش شكسته و دفتر هستى از بازگو كردن شخصيتش ناتوان و چشم‌ها از تماشاى نورش بى‌نور است.

يك شب خوابيدن او در بستر پيامبر مساوى با مرضات الله و يك ضربت شمشيرش در راه اسلام افضل از عبادت ثقلين.

[١] - عرفان اسلامى: ١١/ ٢٥٨.