عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٤٢ - ٥٤٦ - مقام با عظمت خلافت

شما را آگاه كنم كه خليفه و مولا و امير بعد از من على است.

سپس پيشواى اسلام با وجود كهولت سن و خستگى سفر كمربند على را گرفت و با نيرويى فوق‌العاده او را بر فراز سر بلند كرد و در حالى كه زانوهاى على محاذى با سينه پيامبر ٦ قرار گرفت و سپيدى زير بغل او نمايان شد آن گاه به دنبال سخنان خود چنين فرمود:

اى مردم! از شما مى‌پرسم: نسبت به مؤمنان حتى از خودشان سزاوارتر به تصرف در امور و سنجش مصلحت‌ها كيست؟

مردم يك آواز جواب دادند: خدا و رسول داناترند.

آيا من سزاوارتر به شما از خود شما نيستم؟ چنين است.

آن گاه منشور آسمانى خلافت را خواند:

من كنت مولاه فهذا على مولاه اللهم وال من والاه وعاد من عاداه‌

وانصر من نصره واخذل من خذله.

هركس من مولاى اويم، على مولاى اوست، پروردگارا! دوستى كن با آن كس كه على را دوست دارد و پيرو باشد، دشمن بدار آن را كه على را دشمن بدارد! يارى كن هركس ياريش كند يارى مكن كسى را كه بى‌ياريش گذارد.

پيامبر عزيز ٦ نزديك به يك ساعت على را هم چنان بر سر دست داشت و با تمام خصوصيات و مشخصات به مردم معرفى كرد، پيامبر ٦ ضمن بياناتش در حدود هفتاد و سه مرتبه مردم را به عنوان معاشر الناس مورد خطاب قرار داد و آنان را از مخالفت با على ترسانيد و پى در پى مخالفان او را به عذاب دردناك ابدى و قهر و خشم خداوندى بيم داد و براى دوستانش سعادت جاودانى و بهشت موعود را ضمانت كرد و همى يادآور شد كه در پيروى على بزرگى و سيادت مسلمانان مصون مى‌ماند و اعتلاى جهانى دين اسلام مسلم است و گرنه جز تباهى و فساد اجتماع و روش‌هاى غلط و دورى از علوم قرآن‌