عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٨٨ - ٣٦٦ - افشاگرى شجاعانه طرماح عليه باطل

مرد سخنورى هستى، گفت: اى معاويه! اگر به حضور اميرالمؤمنين ٧ شرفياب شوى، سخنوران زبان آور خيلى بهتر از من خواهى ديد و مردانى مى‌بينى كه در پيشانى آن‌ها آثار سجود نمايان است، در عين حال همين كه آتش جنگ شعله‌ور شود، خويش را در آن آتش اندازند و سخت قوى دل باشند، شب‌ها تا صبح نمازگزارند و روزها روزه بدارند و هيچگاه در راه خدا مورد ملامت واقع نمى‌شوند، اى معاويه! اگر آن‌ها را ببينى در گرداب مرگ فرو روى و راه نجات نيابى آرى، اى معاويه:

در اين هنگام عمروعاص آهسته به معاويه گفت: اگر اين مرد عرب را مورد نوازش و عطا قرار دهى، بلند نظرى تو را به بهترين وجه شرح خواهد داد.

معاويه گفت: اى اعرابى! اگر چيزى به تو بدهم از من قبول مى‌كنى؟ گفت: من كه مى‌خواهم جان تو را از كالبدت درآورم چگونه عطاى تو را نگيرم، معاويه دستور داد ده‌