عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٢٨ - ٣٣٩ - انبياء الهى و زهد

يشاء من عباده و هو الغفور الرحيم‌].

و اگر خدا گزند و آسيبى به تو رساند، آن را جز او برطرف كننده‌اى نيست، و اگر براى تو خيرى خواهد، فضل و احسانش را دفع كننده‌اى نيست؛ خيرش را به هر كس از بندگانش بخواهد مى‌رساند و او بسيار آمرزنده و مهربان است.

[و ما من دابة في الأرض إلا على الله رزقها و يعلم مستقرها و مستودعها كل في كتاب مبين‌].

و هيچ جنبده‌اى در زمين نيست، مگر اين كه روزى او برخداست، و [او] قرارگاه واقعى و جايگاه موقت آنان را مى‌داند؛ همه در كتابى روشن ثبت است.

[سيجعل الله بعد عسر يسرا].

خدا به زودى پس از سختى و تنگنا، فراخى و گشايش قرار مى‌دهد[١].

٣٣٩- انبياء الهى و زهد

امام على ٧ در «نهج البلاغة» به زهد چند نفر از انبيا بدين قرار اشاره دارند:

اگر خواهى از موسى كليم الله سخن بگو كه به پروردگار عرضه داشت:

[رب إني لما أنزلت إلي من خير فقير].

پروردگارا! به آنچه از خير بر من نازل مى‌كنى، نيازمندم.

به خدا قسم به وسيله اين دعا قرص نانى از خدا مى‌خواست؛ زيرا خوراكش سبزى و گياه زمين بود و به علت لاغرى و كمى گوشت بدن، سبزى گياه از نازكى پوست درونى شكمش، ديده مى‌شد.

[١] - عرفان اسلامى: ٨/ ٨٨.