بايد كه برسد به من نيكويى اجابت تو به حقّ مهربانى و شفقت تو و بايد كه ببخشى به من كامل از بخشش خود را و فراخى زيادتى احسان خود را و خوشنودى به چيزهايى كه مقدّر كرده‌اى توبه آنها را بدون درويشى و بسيارى احتياج و برسانى به من مطلب مرا و برآوردن حاجت مرا و از جهت نيكويى اجابت توست ابرام در سؤال من و از جهت‌[١] اقرار من به گناهان و طلب آمرزش من، طلب آمرزش مى‌كنم از تو اى خداى من و مولاى من به همه آنچه ناخوش دارى تو آن را از من [آمرزشهائى كه از براى توست و توبه نموده‌ام من از همه آنچه ناخوش دارى تو آن را از من‌] به بهترين توبه‌هاى در نزد تو در حالى كه طلب رحمت‌كننده‌ام من بر محمّد و اهل خانه او كه پاكان و ترك‌كنندگان دنيااند به همه رحمتهاى خود و در حالى كه لعن‌كننده‌ام‌[٢] دشمنان تو را و دشمنان ايشان را پيش از هر چيز و با هر چيز و نزد هر چيز و از براى هر چيز و در هر چيز و بعد از هر چيز بر بهترين دوستى تو و خوشنودى تو در حال زندگى و مردگى تا آنكه خوشنود گردى تو و محو گردانى و بيرون آورى مرا از ميان بدبختان كه محروم و بى‌بهره‌اند از اجابت تو و تا آنكه بنويسى مرا از نيكبختان و كه سزاوار و اهليّت دارند اجابت ترا پس بدرستى كه تو مولايى براى من برطرف مى‌كنى آنچه را كه خواهى و ثابت مى‌كنى آنچه را كه خواهى و در نزد توست اصل كتاب‌[٣] اى پروردگار ما ايمان آورده‌ايم ما به آنچه نازل ساخته‌اى تو او را و پيروى كرده‌ايم ما پيغمبر ترا پس بنويس ما را با گواهى دهنده‌گان‌[٤] و پيروى كرده‌ايم پيغمبر ترا و دوست مى‌داريم والى او را و اقتدا نموده‌ايم‌[٥] امامان را پس بنويس ما را با گواهى دهندگان به امامت و داخل گردان ما را به سبب ايشان در جمله بندگان خودت كه صالحند و يارى ده ما را بر گروه كافران [ستمكاران‌] و به سبب همه رحمت تو اى رحم‌كننده‌ترين رحم‌كنندگان.

سپس هفتاد بار بگو:

[١] -يعنى و از جهت آنكه من اعتراف به همه گناهان خود دارم و از همه آنها استغفار مى‌نمايم لهذا از تو طلب آمرزش مى‌كنم، زيرا كه هر گاه شخصى اعتراف به بعضى از گناهان خود نمايد و از آن توبه نمايد و بعضى ديگر را معترف نباشد و از آن توبه نكند پس سزاوار نيست او را كه از خداى تعالى طلب آمرزش نمايد. و اللَّه يعلم

[٢] -لعن در اصل به معنى دورى است از رحمت الهى يعنى و در حالى كه طلب مى‌كنم آنكه دور سازى دشمنان خود را و دشمنان اهل بيت : را از رحمت خود. و اللَّه يعلم

[٣] -يعنى لوح محفوظ.

[٤] -به توحيد و نبوت يعنى ما را از جمله مسلمانان گردان كه اقرار به توحيد تو و نبوت پيغمبر تو دارند. و اللَّه يعلم

[٥] -يعنى اقرار به امامت ايشان داريم.