بيته اين دعا را تعليم نمود و مرا امر نمودند كه بخوانم و مداومت نمايم اين دعا را در همه اوقات از براى هر سختى و رفاهيّتى و آنكه اين دعا را به خليفه خود بعد از من بياموزم و فرمودند مرا كه: بايد خواندن اين دعا را در مدّت عمر خود مفارقت نكنى و ترك ننمائى تا آنكه پروردگار خود را در فرداى قيامت با اين دعا ملاقات كنى. و فرمودند كه: اين دعا را در هر صبح و شام بخوان پس بدرستى كه اين گنجى از گنج‌هاى عرش است. پس گفتم كه اين دعا كدام است و چه بگويم؟ پس اين دعائى را خواندند كه بعد از اين ذكر مى‌شود. پس چون پيغمبر ٦ از خواندن اين دعا فارغ شدند، أبىّ بن كعب انصارى گفت: يا رسول اللَّه پس چه چيز است از اجر و ثواب از براى كسى كه اين دعا را بخواند؟ پس حضرت فرمود كه: اى أبىّ بن كعب انصارى ساكت باش بدرستى كه به آخر نمى‌رسد سخن علما از آنچه از براى صاحب اين دعا، از ثواب و كرامت در نزد خداى عزّ و جل است. أبىّ بن كعب گفت: پدر و مادرم فداى تو باد! از براى ما بيان كن و به ما ثواب اين دعا را حديث كن.

پس آن حضرت تبسّم فرمودند و فرمودند: بدرستى كه بنى آدم حريص است بر چيزى كه از آن منع كرده شود، زود باشد كه شما را به بعضى از ثواب اين دعا خبر نمايم. امّا صاحب اين دعا در هنگامى كه خداى عزّ و جل را مى‌خواند، بر او نيكوئى از فرق سر او از طبقه‌هاى آسمان تا به زمين نثار كرده مى‌شود و خداى تعالى بر او آرام و سنجيدگى را نازل مى‌سازد و او را رحمت خدا فرو مى‌گيرد و از براى اين دعا منتهائى نزد عرش پروردگار عالميان نيست و از براى اوست آوازى مثل آواز زنبور عسل و نگاه مى‌كند خداى تعالى به سوى كسى كه اين دعا را بخواند و كسى كه سه مرتبه اين دعا را بخواند، از خداى تعالى چيزى را از نيكوئى در دنيا و آخرت سؤال نمى‌كند مگر آنكه خداى تعالى به او آن چيزى را به بركت اين دعا عطا مى‌كند و خداى تبارك و تعالى او را از عذاب قبر نجات مى‌دهد و از او دل تنگى را برطرف مى‌كند پس هر گاه روز قيامت شود، صاحب اين دعا بر شترى نجيب از درّ سفيد سوار خواهد شد. پس نزد پروردگار خود مى‌ايستد و خداى عزّ و جل از براى او به كرامت بسيار امر مى‌كند و خداى تعالى به او مى‌گويد كه بنده من در بهشت هر جا كه خواهى قرار گير با وجود آنكه از براى او از جانب خداى تعالى از بخشش‌ها و كرامت‌ها خواهد بود آنچه او را چشمى نديده باشد و آن را گوشى نشنيده باشد و به دل مخلوقات خطور ننموده باشد و به زبان تعريف‌كنندگان جارى نشده باشد. پس آنگاه سلمان فارسى رحمه اللَّه گفت كه: فداى شما گردانيده شوم، براى ما از ثواب اين دعا زياد گردانيد. پيغمبر ٦ فرمودند كه: اى ابا عبد اللَّه! قسم به حقّ كسى كه براستى مرا به پيغمبرى فرستاده است اگر اين دعا بر ديوانه‌اى خوانده شود هر آينه در همان ساعت عاقل مى‌شود و اگر اين دعا نزد زن حامله‌اى خوانده شود كه بر آن زائيدن دشوار باشد، هر آينه خداى تعالى بر او وضع حمل را آسان مى‌كند و مى‌زايد زودتر از چشم برهم زدن. بلى اى سلمان سوگند به كسى كه مرا به پيغمبرى براستى فرستاده است كه بنده‌اى نيست كه خداى عزّ و جل را به اين دعا چهل شب جمعه به نيّتى خالص بخواند مگر و حال آنكه خداى تعالى همه گناهان او را مى‌آمرزد كه ما بين او و ما بين همه آدميان است و اى سلمان به حقّ آن كسى كه مرا به پيغمبرى براستى فرستاده است كه احدى نيست كه خداى تعالى را به اين دعا بخواند مگر آنكه خداى تعالى از دل او غم‌هاى دنيا و اندوه را بيرون كند و از او بيمارى را دور گرداند. بلى اى سلمان هر كس كه اين دعا را بخواند، خواه نيكو و درست يا غير آن پس در رختخواب خود بخوابد و ثواب خدا را اميد داشته باشد، خداى تعالى به بركت هر حرفى از اين دعا هزار فرشته از كرّوبيان خلق مى‌كند كه روى‌هاى ايشان نيكوتر از آفتاب و ماه شب چهارده باشد. پس سلمان گفت كه: آيا خداى عزّ و جل به اين بنده همه اين ثواب‌ها را مى‌دهد؟

پس آن حضرت ٦ فرمودند كه: تو آن را به مردمان خبر مده تا آنكه خبر نمايم ترا به اعظم آنچه ترا خبر