و از ترس روز مدفون شدن در قبر و رسوا مگردان مرا اى مولاى من بر پيش روى مخلوقات در روز وعده داده شده (يعنى روز قيامت) خدا بزرگتر است، خدا بزرگتر است، خدا بزرگتر است، نيست نظيرى براى او و نه مانندى براى او و نه همصحبتى براى او و نه زاينده‌اى براى او و نه فرزندى براى او و نيست نهايتى براى او و نه منتهائى براى او و نه شبيهى براى او و نيست همسرى براى او و نه مددكارى براى او و نيست شريكى براى او در پادشاهى او، سؤال مى‌كنم ترا اى خدا، اى خدا، اى خدا، اى غلبه‌كننده، اى غالب، اى صاحب غلبه، آن كه بنمائى به من در خواب من آنچه را كه اميدوارم از تو و آن كه ببخشائى مرا به آمرزش گناه من به درستى كه تو بر آنچه خواهى توانائى، اى رحم‌كننده‌ترين رحم‌كنندگان و نيست بيرون آمدن از گناهى و نه توانايى اطاعتى مگر به خداى بلند مرتبه بزرگ، اى رحمت‌كننده،[١] اى منّت گذارنده، به بخشش اى منزّه از عيوب، اى آمرزنده گناهان، اى غالب و قوىّ، اى پادشاه، اى صاحب بزرگى و انعام شهادت مى‌دهم آن كه هر عبادت كرده شده‌اى باشد از نزد عرش تو (يا از پائين) تا به روى زمين تو باطل است غير از ذات تو كه [پيوسته و] هميشگى و بخشنده و عبادت كرده‌شده [برپا] است.

ايمان آورده‌ام به تو و طلب فريادرس مى‌نمايم از تو، به حق اين كه نيست خدائى مگر تو بفريادرس مرا، اى رحم‌كننده‌تر از رحم‌كنندگان.

٢١- و از آن جمله دعاى حضرت رسول خدا ٦ است مشهور به دعاء فرج و آن اين است:

ابتدا مى‌كنم بنام خداى بخشنده مهربان بار خدايا به درستى كه من سؤال مى‌كنم ترا، اى خدا، اى خدا، اى خدا، اى كسى كه بلند است‌[٢] پس غلبه نموده و اى كسى كه مى‌داند پنهان در خاطره‌ها را پس آزمايش نموده‌[٣] و اى كسى كه ديده است پس جبر نموده‌[٤] و اى كسى كه مالك شده پس تواناست و اى كسى كه عبادت كرده شده است پس جزا و ثواب داده‌

[١] -در حديث وارد شده كه حنّان كسى است كه بخشش نمايد و رحمت كند بعد از طلب و سؤال بنده، و منّان شخصى است كه ابتدا نمايد و منّت گذارد به بخشش و عطيّه پيش از سؤال و بدون طلب نمودن بندگان. و اللَّه يعلم

[٢] -يعنى بلند است و تسلّط دارد بر همه اشياء پس همه آنها را مقهور و مغلوب خود گردانيده است.

[٣] -يعنى آزمايش نموده است هر كس را و دانسته است كه شخص مؤمن است و كه كافر و چه كس صالح است و كه فاسق و كه مطيع است و كه مخالفت مى‌نمايد. و اللَّه يعلم

[٤] -يعنى آن كه ضعف و شكستگى حال و عجز بندگان را ديده است، پس آن را اصلاح و تدارك نموده و آن را عوض داده، يا آن كه ظلم و طغيان و عصيان بندگان را ديده است، پس ايشان را بر مرگ و عقوبت جبر نموده و اكراه كرده است، يا آن كه جهل و نادانى بندگان را بر مصلحت و خير خودشان و زيادتى حرص ايشان را بر امور دنيوى ديده است، پس ايشان را جبر نموده است بر آن كه هر چيز خواهند نتوانند به جاى آوردن و اشياء موافق اراده و خواهش ايشان ميسّر و محصّل نگردد، يا آن كه در ايجاد خلايق و در امور ايشان نظر نموده و تدبّر كرده پس صاحب جبروت است. و اللَّه يعلم.