ابتدا مى‌كنم بنام خداى بخشنده مهربان نيست خدائى مگر خداى هميشگى كه ثابت است. ثابت نيست خدائى مگر خدا،[١] ايمان دارم به او ايمانى و راست گويم نيست خدائى مگر خدا، مى‌پرستم او را و بندگى مى‌نمايم، نيست خدائى مگر خدا طلب شفقت و مهربانى مى‌نمايم از او نيست خدايى مگر خدا، ابتدا بنام خداست و سپاس مر خداى راست و چنگ در زدم بدامان خدا، و تكيه دادم پشت خود را به سوى خدا، آن چه خواست خدا، چنان شد. نيست قوّتى مگر به خدا و نيست تهيّه اسبابى مگر به خدا [و كار خودم را به خدا وامى‌گذارم‌] [و يارى نيست مگر از سوى خدا و شكيبائى من نيست مگر به خدا] و نيكو توانائى است خدا، و نيكو مولايى است خدا، و نيكو يارى‌كننده‌اى است خدا، و نمى‌بخشد خيرات را مگر خدا و برنمى‌گرداند بديها را مگر خدا و آن چه با ماست از نعمتها پس از جانب خداست و بتحقيق كه امر همه آن از براى خداست و طلب مى‌نمايم كه كافى باشد مرا خدا و طلب مددكارى مى‌نمايم از خدا [و طلب بازبرگرداندن مى‌كنم از خدا] و طلب قبول پشيمانى مى‌كنم از خدا و طلب آمرزش مى‌نمايم خداى را و طلب فريادرسى مى‌كنم خداى را و رحمت خداى باد بر محمّد كه فرستاده خداست و بر آل او و بر پيغمبران خداى و بر فرشتگان خداى و بر جميع صلحا از بندگان خداى، بدرستى كه اين نامه از جانب سليمان است و بدرستى كه نوشته شده در اين نامه كه ابتدا بنام خداى بخشنده مهربان است بدرستى كه بزرگى نكنيد بر من و بيائيد به سوى من در حالى كه باشيد فرمانبرداران‌[٢] نوشته و حكم نموده است‌[٣] خدا كه هر آينه غالب مى‌شوم من و فرستادگان من، بدرستى كه خدا توانا و غلبه‌كننده است زيان نمى‌رساند شما را مكر ايشان بچيزى بدرستى كه خدا بدان چه مى‌كنند ايشان آگاه است‌[٤] و بگردان از براى من از نزد خود

[١] -در هر يك از فقرات« حقا» و« ايمانا» و« صدقا» و« تعبّدا» و« رقّا» و« تلطفا» و« رفقا» چيزى مقدر است، يعنى ثابت مى‌گردانم خداى را و اقرار به وجود او دارم، ثابت نمودنى كه شكى نيست در آن؛ و ايمان و اعتقاد دارم به خداى، ايمانى يقينى جازم و راست. گويم كه زبان من موافق است با اعتقاد من، و آن هر دو با نفس الامر و واقع؛ و پرستش و بندگى مى‌نمايم خداى را پرستشى كه خداى تعالى سزاوار و مستحقّ پرستش و بندگى است و طلب شفقت و مهربانى مى‌نمايم از خداى شفقتى و مهربانى كامل كه شامل جميع احوال من باشد در دنيا و آخرت. و اللَّه يعلم

[٢] -اين آيه در سوره نمل است.

[٣] -اين آيه در سوره مجادله است، يعنى نوشته و ثبت نموده است خداى تعالى در لوح محفوظ كه هر آينه غافل‌[ غالب صح‌] خواهد شد خداى تعالى و پيغمبران او بر كفار فارس و روم. و اللَّه يعلم

[٤] -اين آيه در سوره آل عمران است.