٢٤- سيد ما سيد رضى الدين ركن اسلام و مسلمين ابو القاسم علىّ بن موسى بن جعفر بن محمّد بن طاوس علوى فاطمى مى‌گويد- كه خداى تعالى او را در دار دنيا و آخرت برساند به آنچه آن را آرزو دارد و دشمنان او را ذليل و خوار گرداند- كه اين است آخر آنچه به خاطرم در اين وقت رسيد آنكه از دعاها در اين كتاب مهج الدعوات و منهج العنايات‌[١] ايراد نمايم و اگر مى‌خواستم كه بياورم چندين مقابل اين را كه ذكر كرده‌ام و همه آنچه را كه دانسته‌ام و مطّلع بر آنها گشته‌ام هر آينه براى من ممكن و ميسّر بود. زيرا كه در اين اوقات در خزانه من زياد از هفتاد جلد كتاب هست و ليكن چون ايراد زياد بر اين قدر كه ذكر نموده‌ام سبب مى‌شد كه بيرون روم از آنچه من قصد از اختصار نموده‌ام. پس لهذا من اكتفا نمودم به ذكر آنچه را كه لايق به اين كتاب مى‌دانستم و از خداى تعالى و پروردگار همه عالميان اميدوارم كه به سبب اين در رحمت خود را ميان بندگان بگشايد و اين كتابت به منزله گنجى باشد كه به آن در حاجتهاى من و اولاد من و خويشان و دوستان من و هر آن كسانى از مؤمنان كه خداى تعالى خواهد، رجوع كنيم و آنكه آنها را بر اين كتاب در زمان حيات من و بعد از ممات مطلع گرداند «و إليه المرجع و المآب».

دعاى ابن طاوس براى جماعت مؤمنانى كه دعاهاى اين كتاب را بخوانند يا آنكه از براى خود در آن نظر كنند و آن دعا اين است:

خداوندا بدرستى كه ما بتحقيق خوانده‌ايم در اين تأليف بندگان ترا بسوى فرود آمدن بسوى تو و حاضر شدن در نزد تو و بسوى طلب كردن حاجتهاى خود را از بخشش تو پس يادآورى كن مرا[٢] كه بزرگ است بزرگى تو به آنچه تو سزاوارى به آن در وقت دعا كردن كسى كه دعا كند ترا به چيزى از اين كتاب از بندگان تو و از نازل‌شوندگان بتو و برسان به من ميوه‌[٣] اين درخت را و حال آنكه من ساكن باشم هر كجا كه ساكن نموده باشى تو مرا از خانه‌هاى مرحمتها و بخششهاى شاداب تو و توفيق ده كسى را كه نگاه كند در اين سرّها آنكه بترسد از تو ترسيدن جماعت نيكوكاران و آنكه ادا نمايد امانت ايمان و اعتقاد را در آنچه مطّلع گردد بر آن و آنكه باشد اراده او عمل كردن به آنچه را كه هديّه فرستاده آن را بسوى او (از دعاهاى اين كتاب).

[١] -مهج جمع مهجه است و آن در لغت به معنى جان و خون دل است و منهج به معنى راه است و عنايت به معنى مقصود است و اين‌ها تشبيه است يعنى اين كتاب كه به منزله جان دعاها است يعنى منتخب دعاها است و راه راست است براى رسيدن به حاجتها. و اللَّه يعلم

[٢] -يعنى يادآورى كن مرا در وقت دعا كردن كسى كه ترا دعا كند.

[٣] -يعنى فايده و ثوابى را كه مترتب بر اين كتاب شود.