ترجمه مهج الدعوات و منهج العبادات سيد بن طاووس - طبسي، محمد تقي - الصفحة ٤٩١ - ادعيه اسم اعظم

زمين و روشنى ده آنهائى و بپاى دارنده آنهائى صاحب بزرگى و بخششى رحم‌كننده روشنى بخشى هميشگى و منزّهى زنده‌اى كه نمى‌ميرد.

١٥- و به روايت حمزة بن عبد المطّلب وارد است كه رسول خدا ٦ فرمودند كه:

خداوندا بدرستى كه من سؤال مى‌كنم ترا بنام تو كه بزرگ است و بخشنودى تو كه بزرگتر است.

١٦- و در روايت عايشه مذكور است كه حضرت پيغمبر ٦ فرمودند كه:

خداوندا بدرستى كه من سؤال مى‌كنم ترا بنام تو كه پاك و نيكوى و با بركت است و دوست‌ترين نامهاست بسوى تو آنچنان نامى كه هر گاه خوانده شوى تو به آن نام اجابت مى‌كنى و هر گاه سؤال كرده شوى تو به آن نام عطا مى‌كنى و هر گاه رحم طلبيده شوى تو به آن نام رحم مى‌كنى تو و هر گاه فرج طلبيده شوى تو به آن نام فرج مى‌دهى تو.

١٧- و از آن جمله روايتى است كه به روايت ابن مسعود وارد شده كه حضرت پيغمبر فرمودند:

خداوندا بدرستى كه من سؤال مى‌كنم ترا به محلهاى بسته شدن عزّت از عرش تو و به منتهاى رحمت از قرآن تو و به اسم تو كه بزرگتر است و به بزرگى تو كه بلندتر است و به كلمه‌هاى تو[١] كه تمامند.

١٨- و از آن جمله روايتى است كه به روايت ابن عبّاس وارد شده است كه پيغمبر ٦ فرمودند: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ «ابتدا بنام خداى بخشنده مهربان»، اسمى از اسمهاى خداى تعالى است كه بزرگترين نامهاست و نيست ميان آن و ميان اسم خداى اعظم مگر مانند سياهى چشم و سفيدى آن از نزديكى.

١٩- و از آن جمله روايتى است كه از مردى وارد شده است كه گفته است كه: دائما از خداى تبارك و تعالى طلب مى‌نمودم كه به من اسم اعظم خود را تعليم كند. پس خوابيدم و در خواب ديدم كه در آسمان به ستاره‌ها اين اسم نوشته بود:

اى تازه پديد آورنده آسمانها و زمين اى صاحب بزرگى و بخشش.

٢٠- و از آن جمله حديثى است كه از حضرت امام زين العابدين ٧ مروى است كه فرمودند من از خداى تعالى در عقب هر نمازى يك سال سؤال كردم آنكه مرا اسم اعظم خود را تعليم كند. پس قسم بخدا كه بعد از نماز صبح نشسته بودم كه چشمهاى مرا خواب گرفت. پس مردى را ديدم كه در پيش روى من نشسته است. پس گفت كه: حاجت تو برآورده شد پس‌

[١] -مراد از كلمات انبيا و ائمه : هستند، يا آنكه مراد كتابهاى منزله از آسمان است. و اللَّه يعلم