٤- ابن طاوس عليه الرّحمة گويد كه: در كتاب كهنه از وقف كرده‌هاى مادر ناصر خليفه كه در اوّل آن خبرهاى واقعه جنگ حرّه بود كه در حنين است، به سندهاى معتبر از حضرت ابى عبد اللَّه امام جعفر صادق ٧ يافتم كه فرمودند كه: سوره‌ إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ را خواندم در وقتى كه بر ابو جعفر منصور داخل شدم و حال آنكه او قتل مرا اراده داشت. پس خداى تعالى ميان او و ميان من حايل شد و او را نگذارد كه مرا بكشد پس آن حضرت اين سوره را خواندند در وقتى كه منصور به سوى آن حضرت نظر كرد و از نزد او بيرون نرفتند تا آنكه نسبت به آن حضرت مهربانى بسيار كرد. پس از آن حضرت پرسيدند كه: به چه چيز خود را از شرّ منصور محافظت نموديد؟ فرمودند كه: به متوسّل شدن بخدا و به قرائت سوره انّا انزلناه. پس بعد از آن هفت مرتبه گفتم: يا اللَّه يا اللَّه. سپس خواندم:

بدرستى كه محمّد ٦ را شفيع گردانيدم و اين كه غالب گردانى تو او را بر من.

پس هر كسى كه مبتلى شود به مثل آنچه من مبتلى گشته‌ام پس بايد كه بجا آورد مثل آنچه را كه من بجا آوردم و اگر نه آن بود كه ما اين سوره را مى‌خوانيم و شيعيان را امر مى‌كنيم كه اين سوره‌ها را مى‌خوانند، هر آينه دشمنان‌[٢] شيعيان را هلاك مى‌كردند و ليكن اين سوره پناه و قلعه‌اى براى شيعيان است كه ايشان را از بلاها نگاه مى‌دارد.

٥- و از آن جمله دعائى است از براى مولاى ما حضرت امام جعفر صادق ٧ در هنگامى كه آن حضرت را منصور در مرتبه سوم در ربذه طلب نمود.

ما به سندهاى خود تا محمّد بن حسن صفّار روايت كرده شديم كه او در كتاب «فضل الدّعاء» به سندهاى خود نقل نموده از ابراهيم بن جبله، از مخزمه كندى، كه گفت: چون ابو جعفر منصور بر ربذه‌[٣] فرود آمد و مطلع گرديد كه حضرت امام جعفر صادق ٧ در آن موضع است. گفت: كيست كه مرا از كارى كه آن حضرت كرده است، معذور دارد؟! او يك قدم به جلو و قدم ديگر را به عقب برداشته است. بدرستى كه آمدن آن حضرت به ربذه از جهت آن است كه مى‌خواهد كه ملاحظه هر دو طرف را كند، هم مرا داشته باشد و هم محمّد را. (ابن طاوس گويد: يعنى محمّد بن عبد اللَّه بن حسن بن علىّ بن ابى طالب را كه در آن اوقات در مدينه خروج كرده بود). پس منصور گفت كه آن حضرت از مدينه بيرون آمده و به ربذه آمده و اختيار

[١] -يا آنكه متولى كارها و امور ايشان است.

[٢] -يعنى دشمنان اهل بيت.

[٣] -ربذه قريه‌اى است در حوالى مدينه مشرفه كه قبر ابى ذر غفارى رحمه اللَّه در آن موضع است و الحال به صفرا مشهور است. و اللَّه يعلم