ترجمه مهج الدعوات و منهج العبادات سيد بن طاووس - طبسي، محمد تقي - الصفحة ٢٣٤ - ب دعاهاى مولايمان حضرت على بن ابى طالب
محل خلاصى از عقوبت خدا مگر به سوى او به عدد جفت[١] و طاق و به عدد نامهاى پروردگار من كه نيكو و تمام و با بركتاند راست گفته است خدا و راست گويند پيغمبران در فرمودههاى خود.
[رسول خدا ٦ و سلم سپس فرمودند: هر كس] در مدّت عمر خود صد مرتبه [اين دعا را بخواند] خداى تعالى او را در روز قيامت گروهى عليحده محشور گرداند و به نزد او صد هزار هزار فرشته بفرستد كه سر كرده آنها فرشتهاى باشد كه نام او مجديال است و با هر فرشتهاى هزار اسب باشند كه هيچ يك از آنها شبيه به آن ديگرى نباشند و با ايشان هزار جامه باشد كه در آنها جامهاى نباشد كه شبيه به جامه ديگر باشد. پس هر گاه كه به نزد آن شخص برسند مجديال به ايشان گويد كه نزديك شويد دوست خدا را و ايشان مثل شخص واحد در نزد پادشاهى مىايستند و از براى او اسبها مسخر مىشوند به منزله يك اسب واحد و همچنين جامهها. و فرشتگان دور او را از جانب راست و چپ فرا گيرند و آن شخص براه افتد و فرشتگان نيز همراه او روان شوند و گويند اين است دوستدار خدا پس خوشا به حال او و آن شخص بر هيچ گروهى از ملائكه و آدميان نمىگذرد مگر آنكه بر او سلام كنند به اين نحو كه گويند السّلام عليك يا ولىّ اللَّه و تعظيم او نمايند تا آنكه در زير لواء حمد[٢] بايستد و براى او تختى از ياقوت سرخ مهيا مىشود كه بر او قپهاى از زبرجد سبز باشد كه در او حوران بهشت باشد.
پس بر آن سرير تكيه نمايد گاهى به راست و گاهى به چپ، تا آنكه خداى تعالى در ميان مردمان حكم نمايد و هر يك به منزل خود روند پس ملائكه دور تخت را فرو گيرند و او را بر پشت شتر قوى از شترهاى بهشت بگذارند كه نور آن شتر تابنده باشد و برود تا آنكه به اول منزلى از منزلهاى خود فرود آيد. پس او را سرايدارى از سرايدارهاى آن منزلها پيشواز نمايد و خواهد كه دست آن شخص را بگيرد و آن را از تخت فرود آورد. پس اگر محافظت خداى تعالى نباشد هر آينه آن شخص خود را به پائين مياندازد از جهت تعظيم آن سرايدار. پس سرايدار گويد كه اى دوست خدا منم سرايدارى از سرايداران خانههاى تو و از براى توست صد مثل اين قصر كه در هر قصر يك سرايدارى مثل من است از براى هر يك از ايشان زنى است كه آنها خدمتكارانند از براى زنان تو و از براى توست به عدد هر خدمتكارى يك زنى و از براى توست در هر خانهاى از نعمتها آنچه دانستن شماره آنها ممكن نيست. راوى گفته: پس آنگاه آن شخص اين كلمات را گويد:
همه ستايش از براى خداست به عدد آنچه شماره نموده است آن را علم خدا و مساوى آنچه شمرده است آن را علم او و بقدر آنچه در شماره آورده آن را دانش او و چندين برابر آنچه تعداد نموده است علم او و نيست خدائى مگر خدا مىگويم اين را به عدد آنچه شماره نموده است آن را دانش خدا و بقدر آنچه شمرده است علم خدا و به اندازه آنچه در شمار آورده است آن را علم او و چندين برابر آنچه تعداد نموده است آن را علم او و خدا بزرگتر است. مىگويم اين را به عدد آنچه شماره نموده آن را علم خدا و مساوى آنچه
[١] -يعنى تسبيح مىكنم خدا را به عدد جفت و طاق.
[٢] -سابقا تفسير لواى حمد مذكور شد.