تهليل كردنى كه نتواند شماره نمود آن را غير خدا باشد آن پيش هر كسى و با هر كسى و بعد از هر كسى و خدا بزرگتر است بزرگترى كه در شمار نتواند آورد آن را غير او باشد پيش از هر كسى و با هر كسى و بعد از هر كسى [و همه ستايش براى خداست ستايشى كه نتواند شمارش كردنش غير او پيش از هر كس و با هر كس و بعد از هر كس و نيست حول و قوّه‌اى مگر به خداى بلند مرتبه عظيم بزرگداشتنى كه نتواند شمارش كردنش را غير او پيش از هر كس و با هر كس و بعد از هر كس‌] تسبيح مى‌كنم خدا را تسبيح كردنى كه شماره نتواند نمود آن را غير او باشد پيش از هر كسى و با هر كسى و بعد از هر كسى خداوندا بدرستى كه من گواه مى‌گيرم ترا و كافى اى تو براى گواهى پس گواهى ده براى من به آنكه‌[١] گفتار تو راست است و كردار تو درست است و آنكه حكم تو ثابت است و آنكه تقدير تو موجود است و آنكه پيغمبران تو راست‌گويانند و آنكه وصىّ‌هاى پيغمبر تو به راه راستند و آنكه رحمت تو موجود است و آنكه بهشت تو راست است و آنكه آتش جهنم تو درست است و آنكه روز قيامت تو صدق است و آنكه تو مى‌ميرانى زنده‌ها را و آنكه تويى زنده‌كننده مردگان را و آنكه تو برمى‌انگيزى كسانى را كه باشند در قبرها و آنكه تو جمع مى‌كنى مردمان را در روزى كه نيست‌[٢] شكى در آمدن آن و آنكه تو خلف نمى‌كنى وعده خود را خداوندا بدرستى كه گواه مى‌گيرم ترا و كافى اى تو براى گواهى پس گواهى ده براى من به آنكه تو پروردگارى براى من و آنكه محمّد كه رحمت فرستد خدا بر او بر آل او فرستاده تو پيغمبر است براى من و وصىّ‌هاى او كه بعد از اويند امامان و پيشوايان منند و آنكه دين اسلامى كه قرار داده‌اى آن را دين من است و آنكه قرآنى كه فرستاده‌اى بر محمّد رسول تو كه رحمت فرستد خدا بر او و بر آل او راهنماى من است خداوندا بدرستى كه من گواه مى‌گيرم ترا و كافى‌اى تو براى گواهى پس گواهى ده براى من به آنكه تو توئى نعمت دهنده بر من نه غير تو از براى توست ستايش و به سبب نعمت تو تمام مى‌شود عمل‌هاى نيكو [تمام مى‌كنى‌[٣] نيكوهاى خود را] نيست خدائى مگر خدا و خدا بزرگتر است و ستايش از براى خداست و تسبيح مى‌كنم خدا را تسبيح كردنى و متلبّسم به حمد او و منزّه است خدا و بلند است و نيست حركتى و نه توانائى مگر بخدا و نيست پناهى و نه‌

[١] -يعنى گواهى ده به آنكه من معترفم به آنكه گفتار تو راست است و بر اين قياس دو فقره بعد از اين است. م ح ق سلّمه اللَّه

[٢] -يعنى روز قيامت.

[٣] -يا آنكه به سبب نعمت خود تمام مى‌كنى تو نيكوئى‌هاى خود را چنان كه برخى اعراب شده. و اللَّه يعلم