ترجمه مهج الدعوات و منهج العبادات سيد بن طاووس - طبسي، محمد تقي - الصفحة ١٩٨ - ب دعاهاى مولايمان حضرت على بن ابى طالب
رحمت تو خداوندا پس تمام كن نيكويى خود را در آنچه باقى است از عمر من همچنان كه نيكوئى نمودهاى تو در آنچه گذشته است از عمر من پس بدرستى كه من متوسّلم به يگانگى تو و به تعظيم تو و به ستايش تو و به تهليل نمودن براى تو و به بزرگوارى تو و به بزرگ شمردن تو و به روشنى تو و به مهربانى تو و شفقت تو و بلندى تو و خوبى تو و تنزّه تو و شرف تو و پادشاهى تو و توانائى تو و به محمّد و آل او كه پاكانند آنكه محروم نسازى مرا از عطاى خود و نفعهاى خود پس بدرستى كه عارض نمىشود ترا به سبب بسيارى[١] آنچه ريزش مىكنى تو آن را بخلهايى كه مانع شوند ترا از بخشش و كم نمىكند بخشش ترا كوتاهى بندگان در شكر نعمت تو و برطرف نمىكند خزانههاى بخششهاى ترا نعمتهاى تو و نمىترسى تو از بىچيزى احتياج تا آنكه كم كنى عطاى خود را و لاحق نمىشود ترا ترس بىچيزى تا آنكه كم شود بسيارى بخشش تو خداوندا روزى گردان مرا دلى ترسنده و يقينى راست و زبانى ذكركننده و ايمن مساز مرا از مكر و عذاب خود و بر مدار از من پرده پوشاننده خود را و به فراموشى مينداز مرا از ياد آورى تو و دور مگردان مرا از پناه خودت و جدا مساز مرا از رحمت خود و مأيوس و نااميد مگردان مرا از راحت خود[٢] و باش تو براى من انيس از هر وحشت و تنهائى و نگاهدار مرا از هر هلاكشدنى و برهان مرا از هر بلائى پس بدرستى كه تو خلاف نمىكنى وعده خود را خداوندا بلند كن مرتبه مرا و پست مگردان مرا و زياده كن مرا از عطاى خود و كم مكن از من بخشش مرا و رحم كن مرا و عذاب مكن مرا و يارى نماى مرا و وامگذار مرا بىيارى و برگزين مرا و برمگزين بر من كسى را و رحمت فرست بر محمّد و بر آل محمّد كه نيكان و پاكانند و درود فرست بر ايشان درودى دائم و بسيار ابن عبّاس گفته كه پس بعد از آن حضرت امير المؤمنين ٧ به آن شخص فرمودند كه بايد تو اين دعا را حفظ كنى و خواندن اين را در هيچ روز ترك نكنى، پس بدرستى كه اميد دارم كه به شهر خود برسى در حالى كه خداى تعالى دشمن ترا هلاك كرده باشد. پس بدرستى كه شنيدم از رسول خدا ٦ فرمودند: اگر چنانچه شخصى اين دعا را به نيّتى خالص و درست و دلى زارىكننده بخواند، پس به كوهها امر كند آنكه با او براه افتند هر آينه آنها از مواضع خود حركت
[١] -حاصل معنى آن كه بسيارى بخشش و ريزش تو سبب آن نمىشود كه عارض شود ترا بخلى كه مانع گردد ترا از عطا كردن. و اللَّه يعلم
[٢] -يا از رحمت خود يا از روزى خود. و اللَّه يعلم