به سركشى اندازد مرا و از درويشى به فراموشى اندازد مرا (يعنى از ذكر خداى تعالى) و از گناهى كه نباشد توبه‌اى از براى آن و از ديدن‌[١] بدى در اهل من يا مال من.

١١- دعائى كه در روز جنگ خيبر آن را جبرئيل ٧ براى پيغمبر ٦ آورده است:

خداوندا بدرستى كه من سؤال مى‌كنم از تو زود آمدن‌[٢] سلامتى از جانب ترا و صبر نمودن بر بلاى ترا و بيرون رفتن از دنيا را به سوى رحمت تو.

١٢- تعويذى كه در روز جنگ وادى القرى‌[٣] پيغمبر ٦ با خود داشت و هر كسى آن را نوشته و به خود بياويزد در امان خداى متعال، در حفظ خدا، در حجاب او، در غلبه او و حمايت او خواهد بود و فرشتگان او را محافظت مى‌كنند:

ابتدا مى‌كنم بنام خداى بخشنده مهربان همه سپاس‌[٤] مر خدا را سزاوار است كه پروردگار عالميان است بسيار بخشنده مهربان است صاحب روز جزاست همين ترا عبادت مى‌كنم و از تو يارى مى‌طلبيم راهنمائى كن ما را راه راست راه آن جماعتى كه انعام كرده‌اى تو بر ايشان نه خشم گرفته‌شده بر ايشان و نه گمراهانند، خدا[٥] نيست معبودى مگر خدا كه هميشه زنده و به خود برپاست، فرا نمى‌گيرد او را سستى،[٦] و نه خوابى، از براى اوست آنچه‌[٧] در آسمان‌ها است و آنچه در زمين است، كيست آن كه شفاعت كند نزد او مگر به اذن او، مى‌داند آنچه را پيش روى ايشان است و آنچه را كه پشت سر ايشان است و احاطه نمى‌كنند آن‌ها به چيزى از علم او[٨] مگر به آنچه او خواهد، وسعت دارد كرسى او آسمانها و زمين را و به تعب نمى‌اندازد او را نگاهدارى آنها[٩] و اوست بلند مرتبه بزرگ. گواهى داده است خداى تعالى به اين كه نيست خدائى مگر او و

[١] -يعنى و از آن كه ببينم در اهل خود و مال خود چيزى چند را از بديها كه مفهوم و مهموم شوم. و اللَّه يعلم

[٢] -يعنى سلامتى كه از جانب تو برسد به من.

[٣] -وادى القرى قريه‌اى است از قريه‌هاى ما بين خيبر و طائف و پيغمبر ٦ با كفّار در آن موضع جنگ نمودند و آن جنگ را ذات السلاسل خوانند و تفصيل آن در كتب تفاسير مذكور است. و اللَّه يعلم

[٤] -سابقا در حرز حضرت جواد ٧ اشاره به بعضى از سخنان و نكات در تفسير سوره حمد شده احتياج به ذكر آن‌ها مرتبه ديگر نيست.

[٥] -يعنى خدا موجود و ثابت است يا آن كه خدا سزاوار پرستش است. و اللَّه يعلم

[٦] -سابقا در حرز حضرت امام موسى ٧ اشاره به بعضى از نكات شده احتياج به اعاده نيست.

[٧] -يعنى همه اطاعت و انقياد او مى‌كنند يا آن كه مالك همه آنها خداست.

[٨] -يعنى از آنچه او علم به آن دارد.

[٩] -يعنى آسمانها و زمين