اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ١٦٨ - فصل«در مكان نمازگزار»

اعمال، بلكه نفس قبولى، و هدف قبولى اعمال، و نهايت آرزوى هر آرزومندى است.

و بجا است كه براى شناخت آداب حضور حضرت ذو الجلال، آداب حضور سلاطين و حكام را ميزان قرار دهى پس هم چنانكه عظمت اين سلاطين با عظمت ذات اقدس حق قابل مقايسه نيست، هم چنين نسبت حق ادب حضور در محضر پروردگار هم با حق ادب حضور سلاطين و حكام قابل مقايسه نيست، و با توجه به اين امر است كه مى‌يابى نه تو و نه احدى قدرت مراعات حق ادب حضور پروردگار را ندارد.

پس از اينكه اين حقيقت را دانستى پس نيك بنگر كه در حضور پروردگار رفتارت چگونه است، و تقصير و قصور خود را هميشه مد نظر داشته باش كه همين امر تورا بباب كرم حضرت حق رهنمون شود، و توفيق رعايت آداب حضورش را از او طلب نما و زبان حالت اين آيه شريفه باشد كه:

أَمَّنْيُجِيبُالْمُضْطَرَّإِذادَعاهُوَيَكْشِفُالسُّوءَ.

آيا كسى هست كه آنگاه كه مضطر و درمانده او را بخواند جواب گويد، و گرفتاريش را برطرف سازد.

در اين هنگام است كه ابواب قبول به‌رويت گشوده مى‌شود و آنكه نجات‌دهنده هر درمانده‌اى است دعاى تورا اجابت مى‌كند.

در كتاب مصباح الشريعة در اين مورد از امام صادق ٧ روايت شده كه آن حضرت فرمود:

هرگاه به درب مسجدى رسيدى پس بدانكه تو آهنگ سلطانى بزرگ و ملكى عظيم نموده‌اى كه بر بساطش جز پاكيزه‌شدگان، ديگرى‌