اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٦٨ - در بيان اينكه توبه به منزله طهارت باطن انسان است

اينست كه توبه از آن گناه ناقص بوده و همه آثار گناه را محو ننموده است و يا از جهت اينست كه چون حكم نمودن به خدا در مورد آنچه ببندگان وعده فرموده و الزام به فضل سوء ادب است امام ٧ باين عبارت از آن تعبير فرمود.

و اما گناه يا كبيره است و يا صغيره، و اگر انسان از گناهان كبيره اجتناب كند و نمازهاى پنجگانه را بجاى آورد اين خود گناهان صغيره را مى‌زدايد چنانكه در كتاب و سنت آمده است. ذات اقدس حق مى‌فرمايد:

إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ‌ (نساء- ٣١) ترجمه: اگر از كبائر آنچه از آن نهى مى‌شويد دورى گزينيد ما گناهان شما را از شما بزدائيم.

و در جاى ديگر مى‌فرمايد:

وَ الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ‌ (شورى- ٣٧) ترجمه: و كسانى كه از كبائر گناهان و زشتى‌ها دورى مى‌گزينند.

و از رسول خدا ٦ رسيده كه فرمود: نمازهاى پنجگانه و جمعه تا جمعه آنچه را كه بين آنها است از بين مى‌برد براى كسانى كه از گناهان كبيره اجتناب كنند.

اما حد كبيره و صغيره چيست؟ روايات و همچنين اقوال در اين زمينه مختلف است، از امام صادق ٧‌[١] در تفسير آيه اول رسيده كه آن حضرت فرمود: گناه كبيره گناهى است كه خدا آتش را بر آن واجب نموده است.

[١] - كافى باب الكبائر