اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ١١٧ - فصل«در بيان لباس پوشيدن»

حال اين شهرت چه از جهت فاخر بودن لباس باشد، و چه از جهت كهنگى و بى‌ارزشى آن، اين اصل است، ولى گاهى مى‌شود كه بالعرض يكى از طرفين ترجيح داده شود، هم چنين با جامه‌اى كه صورت حيوان در آن نقش شده و انگشترى كه عكس حيوان يا انسانى در آن نقش گشته نماز كراهت دارد، ولى اگر صورت آن پوشيده شود كراهتش كمتر خواهد بود و اگر تغييرى در آن صورت داده شود مثل اينكه سرش محو شود كراهت منتفى خواهد شد، و هم چنين در لباس كسى كه از نجاست پرهيز نمى‌كند، و يا آنكه پوست حيوان مرده را با دباغى پاك مى‌داند و جامه‌اى كه با موى خرگوش و روباه برخورد داشته، و جامه سياه مگر در جوراب و عبا و عمامه، و لباسى كه رنگش تيره، و يا نازك است- البته نه بحدى كه بدن پيدا باشد- و با شلوار تنها- مگر اينكه بر گردن خود چيزى بيندازد و لو اگر شده ريسمانى، نماز كراهت دارد.

و بستن پارچه‌اى بر دهان در حال نماز براى مردها مكروه است، ولى در حال سوارى كراهتش كمتر است، هم چنين براى زنها نماز بدون داشتن گردن بند، و يا نماز در حالى كه نقاب بر چهره دارند مكروه است، و اگر پارچه‌اى كه براى پوشش قسمت بالاى بدن بشانه افكنده مى‌شود از زير بغل خارج نموده و بر يك شانه بيفكند يا اينكه وسط آن را زير يك بغل قرار داده و دو طرفش را بر شانه ديگر بيفكند نماز در اين حال مكروه است، هم چنين براى امام جماعت نماز گزاردن بدون رداء و يا با عمامه بدون تحت الحنك كراهت دارد گرچه ظاهر بيشتر اخبار كراهت اين امر بطور مطلق است، و مستحب است كه قسمتى از عمامه را دور گردن گردانيده و بروى سينه بيفكند هم چنين مستحب است كه‌