اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٤٨٠ - در بيان مراتب عمل

شوق باشد، چون اگر چنين بود بعمل اندك راضى نخواهد شد، و بهتر اين است كه تهجد بهمان مقدارى كه در كتاب خدا براى پيامبر و مؤمنانى كه با او بودند معين شده، باشد، و اگر بخاطر عذر عام و يا خاصى باين اندازه موفق نشد سعى كند كه در زمستان چهار إلى پنج ساعت و در تابستان دو تا سه ساعت مناجات و عباداتش طول بكشد، و اگر برايش امكان داشت چون شب به نيمه رسيد برخيزد و چهار ركعت از نمازهاى شب را در اين وقت بجاى آورد زيرا كه اين ساعت، مخصوص اهل خلوت است و خدا را بخواند و حوائج خود را از او طلب كند، و بعد اگر خواب بر او غلبه كرد بخوابد، و براى انجام بقيه اعمال دوباره برخيزد، زيرا اين ساعت، مخصوص اجابت دعاء و خلوت با خدا است، از امام صادق ٧ روايت شده كه فرمود در شب ساعتى است كه نمى‌شود بنده مسلمانى در آن ساعت بپاخيزد و نماز بگذارد و خدا را بخواند، و خداوند دعايش را مستجاب ننمايد.

راوى مى‌گويد گفتم اين چه ساعتى است فرمود، يك ششم اول از نيمه دوم شب.

و از رسول خدا روايت شده كه در بعضى از شبها آن حضرت پس از انجام چهار ركعت نماز مى‌خوابيد، و براى انجام بقيه عبادات دوباره بپامى‌خواست.

و از جمله مهمات اهل محبت اكرام فرستاده حبيب است، و به همين خاطر پيشواى اهل محبت سيد بزرگوار ما كه خداوند او را از امت جدش پاداش معلمين كرامت فرمايد براى جواب منادى پروردگار كه شبها بندگان را به خلوت و انس و مناجات با حضرت حق فرا مى‌خواند،