اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٣٧٢ - قوله تعالى الحمد لله

اين عوالم است مى‌باشد، پس هم چنانكه ذات اقدس حق از جميع انواع آنچه كه در اين عالم حسى است از جواهر و اعراض، در آن به وديعت نهاده همان گونه هم آن را بالقوة معجونى مركب از جميع آنچه كه در عوالم عاليه و فوق اين عالم بوده است قرار داده است. و در كتاب معراج السعادة از امام صادق ٧ روايت شده كه آن حضرت فرمود:

صورت انسانيت بزرگترين حجت خدا بر خلق بوده، و كتابى است كه او بدست خود نگاشته و بنائى است كه به حكمت خود آن را برپا داشته، و مجموع صورتهاى جميع عوالم، و مختصر علومى كه در لوح محفوظ است و شاهد بر هر غائبى و حجت بر هر منكرى، و طريق مستقيم و راه راست بر هر خيرى و راهى است كه بين بهشت و دوزخ كشيده شده است.

مى‌گويم بنابراين چه چيز عاقل را مانع از اين مى‌شود كه در كتاب نفس خود تدبر كند تا آنچه از اسرار عالم كون و هستى كه بر او پوشيده مانده از مطالعه كلمات نفس خود و حروف آن بر او آشكار شود، آيا سخن مولا ٧ را نشنيده‌اى كه مى‌فرمايد:

و توئى آن كتاب آشكار كه بحرف حرف آن هر پنهانى ظاهر و آشكار مى‌گردد.

و خداوند در قرآن مى‌فرمايد:

سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ.

زود است كه آيات و نشانه‌هاى خود را در آفاق و نفوس آنها، به آنان بنمايانيم تا براى آنها روشن شود كه او حق است.