اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٤٦٤ - فضيلت نماز شب و آداب آن

عزيز غفار افضل بدانند، و چگونه مى‌شود كه چنين باشد درحالى‌كه آن علمى كه انسان را بر تهجد و شب‌زنده‌دارى برنينگيزاند. علمى است كه نور و بهره و خيرى در آن نيست و علم واقعى آن علمى است كه بفرموده امام صادق ٧ ملازم با خشيت باشد و صاحب خشيت نمى‌تواند ترك شب‌زنده‌دارى كند و همان بيم و ترس او را به انجام اين عمل وامى‌دارد.

و بايد دانست كه مؤمن در راه تحصيل علم، نماز شب را از مطالعه كارسازتر مى‌بيند، و شيخ ما رحمة اللّه عليه، به ما توصيه مى‌نمود كه هرگاه در مسائل علمى به مشكلى برخورديم به خدا پناه بريم و به تضرع و زارى نزد پروردگار متوسل شويم، و اين امر به تجربه هم براى ما ثابت شده است. و اما اينكه چرا تهجد و شب‌زنده‌دارى و دعاء از اسباب تحصيل علم است، بدين خاطر است كه علم- همان گونه كه در بعضى از روايات به اين مطلب تصريح شده است- به كثرت تعلم و مطالعه نيست، بلكه علم نورى است كه خدا در دل هريك از بندگان خود كه بخواهد مى‌افكند و شب‌زنده‌دارى و مناجات در دل شب دل را نورانى مى‌گرداند و باعث ثبات نور در دل مؤمن مى‌شود، چنانكه از امام صادق ٧ روايت شده كه هرگاه بنده با مولاى خود در دل شب ظلمانى، خلوت كند و با او بگفتگو و مناجات بپردازد خداوند نور را در قلب او ثابت خواهد گردانيد. و چون بگويد يا رب يا رب، از طرف خداوند خطاب رسد لبيك بنده من، هر چه مى‌خواهى طلب نما كه به تو عطا كنم و بر من توكل نما تا امورت را كفايت نمايم. و بهر حال اگر كسى در اخبار اهل بيت، و احوال پيشينيان از مشايخ بزرگ ما تتبع و تحقيقى‌