اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٤٢٩ - در بيان معناى سجده

زندان خود را محبوس نموده اعتراف كند و خود را نسبت به خود ظالم و ستمكار بداند نه خدا را، و ديگر صد مرتبه قرائت سوره قدر در هر شب جمعه و عصر جمعه، و دوستان او هريك بحسب مجاهده‌اش باين توصيه عمل مى‌نمودند، و از بعضى از آنها نقل شده كه سه هزار مرتبه گفته است، و خلاصه كلام اينكه اين سجده و بركات آن براى كسانى كه باين توصيه عمل نمودند معروف است.

و از امير المؤمنين ٧ از معناى سجده اول سؤال شد حضرت فرمود: تأويل آن اينست كه بارالها تو ما را از اين خاك آفريدى، و چون سر از سجده اول بردارى تأويلش اينست كه ما را از اين خاك خارج ساختى، و سجده دوم يعنى دوباره ما را باين خاك برمى‌گردانى، و چون سر از سجده دوم بردارى يعنى دوباره از اين خاك ما را خارج خواهى نمود.

مى‌گويم آنچه از تفسير امام فهميده مى‌شود اينست كه نيت از برداشتن سر از سجده اول، قصد ارتفاع و برترى بر دشمنان خدا و دشمنان اولياء او است، و ممكن است بين اين دو را به اين‌گونه جمع نمود كه اولى اشاره به مطلق خروج به دنيا، و دومى اشاره به حكم آن كه همان ايمان به خدا و باولياء او است دارد.

مطلب ديگر اينكه سجده از جهت اينكه صورت مقام فناء بنده است، مقامى كه حاكى از نهايت درجه استكانت و ذلت بنده است، لذا مناسب است كه در اين حال انسان عزيزترين اعضاء بدنش را بر- ذليل‌ترين اشياء بنهد و در آن حال خدا را به نام اعلى و برترش تسبيح كند.

و بگويد: سبحان ربى الاعلى و بحمده. پس هرگاه بنده به اين مطالب‌