اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٣٩٩ - اهدنا الصراط المستقيم

و هريك را كه اختيار كند به اراده خود اختيار نموده، چرا كه از طريق شرع و عقل راه سعادت و شقاوت و بهشت و دوزخ و قرب و بعد براى او روشن گشته است، پس يا اينست كه راه سعادت را در پيش مى‌گيرد و به تحصيل اخلاق روحانى و تكميل ملكاتى كه وسيله قرب او به خدا مى‌شود و دستيابى بمعارف اهل يقين از ايمان به خدا و ملائكه و كتب و فرستادگان او، و روز قيامت مى‌پردازد و در اين راه قدم مى‌نهد تا اينكه به عليين ملحق شود، و يا اينكه راه شقاوت را برمى‌گزيند و در پى شهوات نفسانى مى‌افتد و براه شياطين قدم مى‌نهد و براى دستيابى به لذات از هر حيله و مكرى استفاده مى‌كند و در منجلاب شهوات اين دنياى پست، و زرق و برق آن غرق مى‌شود و به خدا و ملائكه و كتب و رسولان او و روز قيامت كافر شده و منكر همه اين‌ها مى‌گردد و بقول قرآن به زمين مى‌چسبد تا اينكه بحزب شياطين ملحق گشته و روانه دركات دوزخ گردد.

انسان بايد توجه داشته باشد كه هر حركتى كه از روى اختيار از او سر بزند، در روح و حقيقت و قلبش اثرى بجاى خواهد گذاشت، حال يا آن اثر سبب تقرب او به خدا و به روحانيات مى‌شود و يا اينكه باعث بعد و دورى او از جوار حق تعالى مى‌گردد، اين امر حتى در مباحات هم هست، و هر اثرى كه در روح و قلب آدمى پديد مى‌آيد به منزله قدمى است كه انسان در حركت بسوى بهشت، و يا دوزخ بر مى‌دارد، پس اگر اين حركت در همين هنگام از هر حركت ديگرى كه بتوان تصور آن را نمود در حصول قرب به خداوند و رسيدن به روحانيات مؤثرتر و كارسازتر و سريع‌تر باشد آن قدم بر راهى برداشته شده كه نزديكترين راه، و صراط مستقيم است، و الا كه اگر چنين نبود هر اندازه كه اين حركت در