اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٤٨٢ - در بيان مراتب عمل

مملوك كه از هر آنچه كه تو آن را نپسندى طلب مغفرت مى‌كنم، و از گناهان خود به عفو و بخشش تو پناه مى‌آورم، اگر قلب و زبانم هم اين استغفار را تصديق كرد كه چه بهتر، و الا كه زبان حال عقلم، و اضطرارى كه در آن هستم، و بى‌چيزى و تنگدستى، و شكستگى‌ام از پيشگاه جلال و عفو و رحمت تو طلب آمرزش مى‌كنند و من ذليل و حقير در پيشگاه عزت و رأفت تو ايستاده‌ام، اى فرشته آنچه را كه از سؤال، و توبه و استغفار، و نياز و ذلت و انكسار بر تو عرضه داشتم، بصورت امانتى تسليم تو مى‌كنم، و اميدوارم كه تو آنها را از باب حلم و رحمت و كرم و بخشش، بر آنكه بر ما نعمت بخشيد و تو را بسوى ما فرستاد، و ابواب توسل را بروى ما گشود عرضه بدارى.

بعد مى‌گويد اگر آنچه را كه بيان نمودم از حفظ نكردى و برايت ممكن نشد كه هر شب آن را بخوانى، آن را بنويس، و با خود داشته باش و چون ثلث آخر شب فرارسد آن را پيش روى خود بگذار و بگو اى فرشته‌اى كه از جانب مهربان‌ترين مهربانان و بزرگوارترين و- بخشنده‌ترين بزرگواران و بخشندگان ندا مى‌دهى، اين قصه من است كه تسليم تو نمودم، و مرا زبان و دلى كه حكايت حال خود گويم نيست.

مى‌گويم اينكه به فرشته‌اى كه بندگان را فرا مى‌خواند جوابى داده شود بهره اين سيد جليل رحمة اللّه عليه است. و چه نيكو جوابى گفته است، ولى به گمان من بجا بود كه پس از تصديق رسالت پيامبر اسلام، تصديق اوصياء دوازده‌گانه آن حضرت هم كه حجتهاى خداوند، و خلفاء او در زمين هستند اضافه مى‌نمود.

مى‌گويم اگر خواستى كه بين هر دو امر جمع كرده باشى شب‌