اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٣١٢ - و اما تعظيم

آفرينش آسمان‌ها و زمين‌ها و جلالت قدرت او بر آنها و امساك و نگهدارى و رزق و حفظ و تربيت آنها است و آنچه كه درباره آفرينش آسمان‌ها و زمين از خبردهنده راستگوئى شنيده از جمله در خبر زينب عطاره آمده كه اين زمين با همه درياها و كوهها و آنچه در آن است بالنسبة به آسمان دنيا هم چون حلقه‌اى است در بيابانى وسيع و گسترده و اين دو بالنسبة به آسمان دوم همچون حلقه‌اى است در بيابانى وسيع، و اين سه نسبت به آسمان سوم همين‌گونه تا كه بعرش برسد و تمام اين‌ها باز نسبت بعالم مثال قابل قياس نيست و تمام اين‌ها بالنسبة بعوالم مجردات همين‌گونه است تا اينكه به عقل كلى منتهى شود كه ديگر نسبتى بين او و آنها نيست، و ذات اقدس حق تمام اين‌ها را به كلمه واحدى بدون هيچ رنج و زحمت و خرجى بيافريد و حفظ آنها هم براى او در بر دارنده مئونة و زحمتى نيست، و اگر خواستار اعدام و نابودى همه اين‌ها گردد بمجرد قطع افاضه وجود از آنها، همه آنها محو و نابود خواهد گشت.

پس منزه است خدائى كه براى عظمت و جلالت قدر و قدرت او حدى نمى‌توان تصور نمود.

خلاصه كلام آنكه اگر بنده باين مطالب توجهى كند و از طرف ديگر جنايات و گناهان خود را مجسم كند و موقعيت خطير مناجات و گفتگوى با اين سلطان بزرگ را در نظر آورد در اين صورت با تمام عقل و نفس و روح و قلب و بدن و شراشر وجودش مراقب او خواهد بود و تمام وجودش براى شنيدن كلام او گوش، و براى استغفار از گناهان و عرض بى‌چيزى و نياز خود و عذر خواهى از جناياتى كه مرتكب شده زبان خواهد گشت.