اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ١٥٥ - فصل«در اهتمام به اوقات شريفه»
نشنيدهاى؟ آيا گريه و ندبه امام سجاد ٧ [١] را تا چهل سال پس از شهادت پدر نشنيدهاى، و اگر آن اندازه در توان ندارى، لا اقل به بعضى از كسانى كه در زمان خود ما بودهاند اقتدا نما، و من خود بعضى از آنها را ديدهام كه در تمام ايام عاشورا از لذتها كناره مىگرفت، و جز نان خالى چيزى نمىخورد.
بلكه بعضى از آنها در اين ايام از بوسيدن برادر خردسالش با اينكه خيلى نسبت به او محبت داشت امتناع مىنمود، و اگر از اين هم ضعيفتر هستى لا اقل تاسوعا و عاشورا را روز مصيبت خود بدان، و از لذات كناره بگير، و با امام زمانت در اين دو روز مشاركت نما، زيرا آن بزرگوار مصيبت جدش حسين ٧ در هيچ روزى از روزها فراموش نمىكند، بلكه بنا بنقل بعضى از روايات هر صبح و شام بر جدش حسين مىگريد.
و از امورى كه در هر ماه يكبار واقع مىشود، اول ماه و آخر ماه و پنجشنبه آخر ماه است، اما اول ماه پس بندهاى كه مراقب احوال و اعمالش هست، سزاوار است كه دخولش در ماه نو مثل ورودش بمنزلى از منازل سير إلى اللّه باشد، و با رؤيت هلال ياد خدا نمايد و دعائى كه در اين زمينه رسيده بر زبان آورد و از خدا جميع سعادتهائى را كه در اين ماه متوقع است طلب كند و از او بخواهد كه امام زمانش را و خود و جميع كسانى كه نسبت به آنها پيوندى دارند و برادران مؤمنش را در اين
______________________________
[١] سيد از امام صادق (ع) روايت نموده كه آن حضرت فرموده زين العابدين چهل سال بر پدر خود گريه نمود درحالىكه روزها روزه داشت و شبها مشغول عبادت، كه روايت مفصل است.