اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ١٠٢ - فصل در بيان غسل و حكمت آن

حضرت حق تعالى است از ميان برمى‌دارد، و با دخول بنده در آن سراى آدمى به خدا نزديك مى‌شود و از طريق كشف و شهود معرفت برايش حاصل مى‌شود و آن زمان است كه آنچه را كه نزد خدا است بهتر از آنچه نزد خود او و ديگران است مى‌بيند، و در مى‌يابد كه اين عالم، عالم غرور است.

موارد استحباب غسل در فقه مفصلا بيان شده و ما فعلا در صدد بيان آن نيستيم، مگر همين مقدار كه بعضى بيان داشته‌اند كه عبارت از ورود به هر مشهد و زيارتگاه و مكان شريف، و براى انجام هر عملى كه باعث تقرب انسان به خدا مى‌شود باشد، و آدمى اگر در اين گونه موارد به اميد محبوبيت غسل كند عيبى نخواهد داشت، چنانكه از رواياتى كه در اين زمينه رسيده اين مطلب بر مى‌آيد، از جمله در علل الشرائع از حضرت رضا ٧ در علت غسل جمعه و عيد قربان و فطر و غسل‌هاى ديگر آمده كه اين عمل بيان‌كننده تعظيم بنده نسبت به پروردگارش و استقبال او از خداوند كريم و جليل و طلب مغفرت براى گناهانش است، تا آنجا كه مى‌فرمايد كه اين غسل را ذات اقدس حق براى برتر داشتن اين روز بر ساير روزها و زيادتى در نوافل و عبادات قرار داده است. و اين روايت گوياى همان مطلبى است كه ما بيان داشتيم و در هر حال در اين گونه موارد اگر انسان به اميد اينكه اين عمل محبوب خداى متعال است آن را انجام دهد اشكالى نخواهد داشت.

و مراقباتى كه در گذشته بدان اشاره شد لازم است در غسل هم بدان توجه شود و در ترتيبى كه براى شستشوى اعضاء و جوارح بدن در غسل بيان گشته تأمل كند كه شارع حتى از بيان اين ترتيب هم غفلت ننموده،