اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٢٦٧ - فصل«درباره نيت»

گرچه پيامبر ٦ اين سخن را براى مهاجرت براى جهاد بيان فرمود ولى آن اصلى براى همه عبادات گشته است، و گفته شده اين خبر نزد اصحاب حديث از جمله متواترات است و اين اولين حديثى است كه آنها به فرزندان خود ياد مى‌دادند و آن را نصف علم مى‌دانستند.

و از رسول خدا ٦ رسيده كه ذات اقدس حق مى‌گويد: هركس كار خيرى انجام دهد و غير مرا در آن كار شريك گرداند همه آن كار از آن آن شريك باشد و من از آن عمل بيزارم و بى‌نيازترين بى‌نيازان از شريك هستم.

و از امام صادق ٧ رسيده كه ذات اقدس حق فرموده است من بهترين شريكها هستم هركس در كارى غير مرا شريك گرداند از او نمى‌پذيرم، مگر آنچه را كه خالص براى من باشد.

و خلاصه كلام در باب نيت اينكه آن صورت واحدى براى عمل واحدى است كه حقايق مختلفه در آن شريك نباشد و جز با آگاهى از مقصود تميز داده نمى‌شود.

مثلا صورت انحناء و خم شدن گاهى براى تعظيم است، و گاه براى تمثيل، و گاهى براى تعليم و گاه براى ريا، و گاه براى برداشتن چيزى و يا گذاشتن چيزى بر زمين است، و مراد از نيت، همان انگيزه و قصدى است كه انسان را بر انجام اين عمل وامى‌دارد، اگر آنچه سبب خم شدن انسان مى‌شود درك عظمت حضرت حق باشد، اين را عبادت مى‌گويند، و حكم عبادت را دارد بخلاف اقسام ديگر كه نه تنها اسم عبادت بر آنها صادق نيست بلكه در بعضى از موارد ضد عبادت نيز هست.