اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٣١٥ - و اما رجاء و اميدوارى،

او را فرا خواهد گرفت و ترس او را خواهد ميرانيد و حياء او را آب خواهد نمود.

و خلاصه كلام آنكه هر چه علم و معرفت به خدا بيشتر باشد هيبت و ترس از او هم بيشتر خواهد بود، چرا كه اگر حكمت او هلاكت اولين و آخرين را اقتضاء كند هيچ‌چيز نمى‌تواند مانع اين شود حتى رقت و نازك‌دلى، زيرا كه او منزه از تأثر و انفعال است، و لذا است كه بعضى از انبياء و اولياء، گاهى آن قدر از تعظيم و هيبت ذات اقدس حق متأثر مى‌شدند كه هر آنچه غير خدا است را فراموش مى‌كردند و از هر آنچه سواى او است غافل مى‌گشتند حتى از بدن خويش، و بيرون آوردن تير از پاى مولا على ٧ در هنگام نماز و عدم تأثر آن حضرت از آن، و غشوه‌هاى آن بزرگوار كه گمان مى‌رفت از دنيا رفته است از همين باب است.

و اما رجاء و اميدوارى،

منشأ آن معرفت بفضل و كرم خداوند و لطف و انعام او و توجه باين حقيقت است كه او خلايق را بخاطر انتفاع و بهره‌ورى از آنها نيافريد، بلكه بخاطر عنايت به آفرينش آنها، آنها را پديد آورد و نه از طاعت و عبادت آنها بهره‌مند و نه از معصيت آنها متضرر خواهد گشت، و معرفت به عنايت و فضل پروردگار در ميان خلايق و بخشش بسيار او بر آنها و وعده بهشت كه به نمازگزاران داده و مغفرت و آمرزش گناهان بندگانش با پشيمانى و ندامت بنده از آن، و تبديل گناهان بچندين برابر آن از حسنات و وعده شفاعتى كه به اولياء خود داده و اين آيه شريفه قرآن كه خطاب به پيامبر بزرگوار اسلام ٦ مى‌فرمايد:

وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى‌.