اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٢٧٩ - فصل«درباره نيت»

معروف باشد ولى در آخرت آدمى ريا كار و حيله‌گر و فاجر و بلكه منافق و كافر از كار درآيد، كه بايد از غرور و شيطان غرور به خدا پناه برد. و من معتقدم كه براى سالك إلى اللّه مرضى مهلك‌تر از غرور و عملى بى‌بهره‌تر و زيان‌بارتر از عمل مغرور نيست و ما همين مغرور هستيم كه خداوند بفضل و عنايتش ما را از اين غائله برهاند، و الا كه چه بد خواهد بود حال ما آنگاه كه آنچه را كه عبادت خدا مى‌پنداشته‌ايم در نامه عمل خود و بلكه در صحيفه وجود خود بيابيم كه عبادت شيطان بوده و سبب دورى ما از خدا گشته است و آنچه را كه نور پنداشته بوديم ظلمت و آنچه را كه شفيع خود مى‌دانسته‌ايم از بين رفته مشاهده كنيم انا للّه و انا إليه- راجعون. مصيبتى است بس بزرگ كه عقوبتى سخت در پى دارد پس واى از آن خجلت و شرمسارى و فضاحت و واى از اين سوء كردار، كسى كه در اين دنيا مردم را ملامت مى‌كند و آنها را از مخالفت با خدا بر حذر مى‌دارد و موعظه مى‌كند، بعد در قيامت آنها را ببيند كه مورد عفو و غفران پروردگار قرار گرفته و طراوت نعمتهاى بهشتى را در چهره‌هايشان مشاهده كند و خود را ببيند كه بر اثر ظلمت معاصى چهره‌اش سياه گشته چنين كسى چه حالى خواهد داشت، و بجان خودم سوگند كه اين مصيبت بخلاف مصيبتهاى دنيوى است كه تحملش آسان است، چون در اين دنيا اگر بانسان مصيبتى برسد به اميد دستيابى به اجر و پاداش اخروى آن، و تأسى به ابرار و نيكان تحملش آسان است. ولى مصائب آخرت چنين نيست چون نه اجر و پاداشى براى تحمل آنها است و نه اسوه‌اى براى انسان هست مگر شيطان و پيروانش كه دشمنان خدا و رانده‌شدگان از درگاه عزت حق هستند، كه از اين امر بايد به خدا و اسماء