اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٣٣٥ - اما قرائت

اين آيه را تلاوت نمايد كه خدا مى‌فرمايد:

لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً.

از رحمت خدا نااميد نگرديد كه خداوند همه گناهان را بيامرزد.

شادمان و مسرور گردد چنانكه گويا از خوشحالى مى‌خواهد پرواز كند و در هنگام قرائت اسماء و صفات ذات اقدس حق، خصوصا اسماء و صفات جلاليه او مثل شديد العقاب، خود را كوچك كند و در مقابل اسماء جلاله او خضوع نمايد، و هنگامى كه بآياتى مى‌رسد كه از قول كفار نسبتهاى ناروائى كه بذات اقدس حق داده‌اند مثل داشتن فرزند و همسر و شريك بيان مى‌دارد صوتش را كوتاه كند و همچون كسى كه شرمسار و خجل مى‌شود و آثار انكسار و شكستگى در چهره‌اش نمايان شود بگونه‌اى كه گويا از خطر چنين نسبتى نزديك است كه بميرد.

و چون نام بهشت و اوصاف آن به ميان آيد شاد، و چون نام دوزخ و انواع عذاب آن برده شود بيمناك و محزون گردد، و آنگاه كه از مقربين و اولياء خدا نامى به ميان آيد تمايل و علاقه خود را بتحصيل مقام آنها ظاهر گرداند و از خدا بخواهد كه بر او منت نهاده و قرب و نزديكى خود را نصيب او گرداند، و هرگاه از معاصى و گناهان نامى برده شود استغفار نمايد بگونه‌اى كه گويا مى‌ترسد كه آن گناه از او سر زده باشد، و همين‌طور مسائل ديگر.

و بهتر آن است كه هنگام قرائت اين آيات به مقتضاى اين احوال با خداى خود بمناجات و گفتگو بپردازد، زيرا بر زبان آوردن مطلبى باعث تأكيد آن در دل مى‌شود، و مقصود اصلى از قرائت قرآن، دستيابى باين احوال براى قلب و نفس و روح است، و الا كه اگر تنها به زبان،