اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٢٦٠ - «خاتمه»

كه جانب رجاء و اميدوارى را بگيرد در حق كسى است كه با بيان اسباب واقعى رجاء كه در شرع رسيده مردم را اميدوار سازد، اما كسى كه با كذب و دروغ بخواهد مردم را اميدوار كند، و بر خدا دروغ بندد اين گونه افراد شياطين مردم، و قطاع الطريق سالكين إلى اللّه و راهزنان رهروان كوى حق، و اولياء شياطين هستند كه با تدليس و حيله‌گرى امر را بر مردم مشتبه مى‌سازند، و با لباس اهل علم و وعظ مسلمانان را فريب مى‌دهند و با تفسير آيات و اخبار به رأى و سليقه خود بتحريف حقايق مى‌پردازند، و مثلا و خودنمائى را در عزا جايز مى‌دانند و به اخبار و رواياتى كه در مورد تباكى و خود را گريان نشان دادن رسيده استدلال مى‌كنند، و يا براى گرياندن مردم بخواندن مرثيه‌هاى دروغ مى‌پردازند و با اصرار از مستمعين خود مى‌خواهند كه داد و فرياد كنند و آنها را تشويق به صيحه زدن و تباكى مى‌كنند، و بعد با سوگندهاى عظيم و قسم‌هاى مؤكد، اهل مجلس خود را آمرزيده قلمداد مى‌كنند و يا نماز و روزه‌اى را براى مردم بيان مى‌كنند و مى‌گويند مثلا فلان نماز را در فلان شب بجاى آور بعد هر چه كه مى‌خواهى بنما كه تمام گناهانت آمرزيده شده است، و گناهكار بيچاره هم باين سخنان مغرور مى‌شود و قلبش از خوفى كه به مقتضاى ايمانش در دل او نهفته است راحت مى‌گردد در نتيجه چون مجلس اين واعظ باعث آرامش قلب او مى‌شود نفسش مشتاق شركت او در اين مجلس مى‌گردد و او مى‌پندارد كه بمجلس ذكر و علم حضور يافته و براى حضورش در چنين مجالسى ثواب‌هاى فراوانى هم براى خود منظور مى‌دارد، و مثلا يك ساعت نشستن در چنين مجالسى را با ثواب صد شهيد برابر مى‌داند كه بايد از اين گمراهى و گمراه ساختن به خدا پناه برد. و اين آخرين سخن ما