اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٢٠١ - فصل«در بيان رو بقبله نمودن»

از وقوع در گناه، و يا رسيدن مرگ قبل از توبه، و از شكستن توبه، و گاهى از قساوت و سنگ‌دلى، و يا از اعوجاج و از راه راست منحرف شدن، و يا از اطلاع خداوند بر پنهانى‌هاى او در حال معصيت، يا از غفلت، و يا از عدم قبول عبادات و رد مناجات مى‌باشد. و گاه مى‌شود كه از اين بيمناك است كه مبادا كه او خدا را بخواند و جواب آيد لا لبيك و لا سعديك، و يا از ضعف قوه و نيرويش از وفاء بتمام حقوق خدا، و يا از سوء خاتمه كارش بر خود بيمناك است.

و خوف هريك از سابقين در ايمان، و صالحين و نيكوكاران، و طالحين و گناهكاران، و عباد و زهاد و پرهيزكاران و راست‌كرداران و عارفان در هريك از اين مخاوف يا يكديگر اختلاف دارد.

و بدانكه بندگان كامل پروردگار از همه مخاوف و ترسها، هراسانند، خصوصا از بعضى از آنها، و خداى متعال رياضت دلهاى آنها را با خوف و رجاء در هر زمانى خود بعهده دارد، و آنچه كه اينان بيشتر از همه چيز از آن بيمناكند ترس از وقوف در قيامت، و اعراض و روى گردانيدن خداى متعال از آنها، و سابقه‌اى كه منجر به سوء خاتمه كار آنها شود مى‌باشد.

و بدانكه هركس كه علم و معرفتش به خدا بيشتر باشد ترسش هم از او بيشتر خواهد بود و لذا پيامبر ٦ فرمود: من از همه شما بيشتر از خدا مى‌ترسم، و بندگان كامل پروردگار، بجميع اين مخاوف از خدا مى‌ترسند نه بخاطر خود اين‌ها بلكه به سر اين آيه شريفه كه مى‌فرمايد:

وَيُحَذِّرُكُمُاللَّهُنَفْسَهُ** خداوند شما را از خويشتن بر حذر مى‌دارد. و گاهى خداوند متعال آنها را از مقتضاى خوفشان مشغول مى‌دارد، و لذا بعضى‌