اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٤٩٢ - در باب نماز جماعت و وظيفه امام و مأمومين نسبت به يكديگر

قوت اسلام و مسلمين و غير آن مى‌باشد، گذشته از اين نماز جماعت در تكميل نفوس، و قوت آنها در سير إلى اللّه، و جلب فيوضات الهى بسيار مؤثر است، زيرا اگر رحمت حق تعالى شامل حال يكى از آنها شود بخصوص اگر اجتماع و اتحاد آنها براى خدا و در راه خدا باشد، همه آنها را فرا خواهد گرفت، گرچه ديگران مستحق آن رحمت نباشند، و مثل اجتماع قلوب، مثل اتصال آب‌هاى قليل به يكديگر است، كه چون به يكديگر متصل شوند از صورت آب‌قليل خارج شده و كرمى شود كه ديگر به اندك نجاستى طهارتش را از دست نمى‌دهد، و براى اين معنا در علم معرفت سر شريف و وجه لطيفى است. هم چنين نماز جماعت مثل نماز فرادا است اگر فرض كنيم كه بعضى از- نمازگزاران بعضى از شرايط فضيلت و كمال نماز را دارا باشند، و افراد ديگرى بعضى شرايط ديگر را، خداوند كريم آن قسمت از نماز هريك را كه فاقد آن شرايط بوده بخاطر توجه ديگرى، مى‌پذيرد، و عمده همان دو جهتى بود كه در ابتدا بيان داشتيم. بنابراين به حكم مراقبت بر بنده واجب است كه در تقويت امر اتحاد قلوب مؤمنين و صفاء آنها كوشا باشد، چرا كه هر چه اتحاد بيشتر و صفا زيادتر گردد، تأثر هريك از نور ديگرى بيشتر خواهد گشت و روحانيت بيشتر خواهد شد، و ببين كه شرع مقدس در اين باره چقدر مبالغه نموده، و كسانى را كه با ديگران مواسات نموده و يا ديگران را بر خود مقدم بدارند گرچه خود نياز بآن داشته باشند، چه اندازه در قرآن و روايات معصومين عليهم السّلام ستايش شده‌اند، و چه اندازه مسلمانان را به تجديد رابطه با آنكه از آنها بريده سفارش نموده است تا جائى كه اگر انسان واقعا خود را بر حق‌