اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ١١٩ - فصل«در بيان لباس پوشيدن»

خود را به راستى و صداقت بپوشان همچنان‌كه ظاهرت را به جامه مى‌پوشانى و پيوسته مى‌بايست باطنت را در پوشش خوف و ترس، و ظاهرت در پوشش بندگى و طاعت باشد، و در فضل و عنايت حضرت حق تعالى تأمل نما كه چگونه با آفرينش اسباب لباس وسيله پوشش عورات ظاهرى تو را فراهم نمود و با گشودن باب توبه و انابه راه را براى پوشانيدن عورات باطنى تو كه گناهان و اخلاق سوأت باشد باز كرد، و هيچ‌گاه كسى را رسوا مساز درحالى‌كه مى‌دانى خدا آنچه را كه بدتر از عمل او بوده بر تو پوشيده است، و خود را به عيب‌جوئى از خويشتن مشغول دار و از آنچه بكارت نمى‌آيد درگذر و بر حذر باش كه مبادا عمرت را در عمل براى غير از كف دهى و رأس المال خود را سرمايه ديگرى سازى و خود را به هلاكت افكنى، زيرا نسيان و فراموشى گناه از بزرگترين عقوبتهاى خدا در اين دنيا است و ما دامى كه بنده به طاعت خدا مشغول و در پى شناخت عيوب نفس خود، و ترك آنچه در دين خدا نارواست باشد از آفات بدور بوده و در بحر رحمت پروردگار غوطه‌ور است و به گوهرهاى حكمت و عرفان دست خواهد يافت و اما اگر گناهان خود را فراموش نموده و به عيوب خويش جاهل بود و به حول و قوه خود بازگشت چنين كسى هرگز روى رستگارى نخواهد ديد. پايان كلام امام ٧ و براى مؤمن در تدبر و تأمل در اشارات اين بيان مقدس مجالى واسع و ميدانى بس فراخ است، و بى‌مناسبت نيست كه آنچه از بعضى از اين اشارات فهميده مى‌شود بطور خلاصه بيان داريم. از جمله اين سخن امام ٧ كه مى‌فرمايد:

«بهترين لباس، لباسى است كه تو را از خدا به خود مشغول نسازد»