اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٢٣٧ - فصل«در بيان خوف از سوء خاتمه كار انسان»
وسيله نجات از اين خطر است، بلكه مىتوان گفت سبب اصلى وقوع انسان در اين مهلكه چيزى جز پيروى از هوا و هوس و فساد نيست، بعضى گفتهاند مردمان سادهدل و بلهاء از اين خطر در امان هستند ولى براى من اين مطلب محقق نشده است زيرا آنها غالبا به بعضى از امور غير واقعى معتقدند.
و چون در هنگام مرگ خلاف معتقدات خود را مشاهده كنند در عقايد خود شك نموده و نسبت به عقايد صحيحشان هم ثابت نخواهند ماند، بلى ممكن است كسى بگويد در ميان اين طبقه چنين افرادى خيلى كم است، زيرا براى آنها اعتقاد راسخى در باب صفات و اسماء الهى نيست.
به عقيده من تنها عاملى كه مايه نجات انسان از اين خطر بزرگ مىشود پس از فضل و عنايت پروردگار اين است كه مؤمن زيرك باشد، و به نظر و فهم خودش خيلى اعتماد نكند و از لطف خدا خود را بىنياز نداند بلكه در نجات از كفر و ضلالت به او توكل كند و در اين مورد بسيار خدا را بخواند و بگويد:
اللّهمّ ثبّتنى على دينك و لا تزغ قلبى بعد اذ هديتنى.
بارالها مرا بر دينت ثابت قدم بدار و پس از اينكه هدايتم نمودى گمراهم مساز.
و يا اين دعا را بخواند:
اللّهمّ عرّفنى نفسك فانّك ان لم تعرّفنى نفسك لم اعرف نبيّك اللّهمّ عرّفنى نبيّك فانّك ان لم تعرّفنى نبيك لم اعرف حجّتك اللّهمّ عرّفنى حجّتك فانّك ان لم تعرّفنى حجّتك ضللت عن