اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٣٣٤ - اما قرائت

قرائت قرآن بايد متوجه باشد كه مقصود از خطاب‌ها در اين كتاب، او است، و هرگاه آيه‌اى تلاوت نمود كه مشتمل بر امر و يا نهيى است بايد بداند كه او است كه از طرف خدا به انجام آن امر مأمور شده و يا از آن كار بازداشته شده و همچنين در وعد و وعيد و غير اين‌ها. چرا كه قرآن براى هدايت همه امت نازل گشته و هر آن‌كس را كه تابع رضوان و خشنودى حقتعالى باشد ذات اقدس حق به راههاى سلامت و صواب رهنمون خواهد بود و بقول قرآن آنها را از تاريكى خارج و بسوى نور خواهد برد، و بصراط مستقيم هدايت خواهد كرد، چون بقول قرآن اين كتاب بينشها و مايه بصيرت و بينائى مردمان و هدايت و رحمت براى پرهيزگاران است، حال كه نزول اين كتاب بدين منظور بوده پس هر خواننده‌اى مى‌بايست خود را مخاطب و مقصود خطاب‌هاى اين كتاب بداند.

و اما تأثر، عبارت از اينست كه انسان با اختلاف آيات، حالش تغيير كند، و حالش مناسب با آيه‌اى باشد كه تلاوت مى‌كند پس اگر آيات عذاب را تلاوت نمايد محزون گردد و از ترس بگريد، و هرگاه آيات رحمت را قرائت نمايد شادمان گردد، و خلاصه با هر آيه‌اى رنگ همان آيه را به خود بگيرد، و حالى مناسب با آن برايش پيدا شود.

پس آنگاه كه اين آيات را قرائت كند كه خداوند مى‌فرمايد:

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ، ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ.

بگيريد او را و در زنجيرش كنيد سپس بطرف دوزخش كشيد، آن چنان رنجيده خاطر و محزون گردد كه گويا دارد مى‌ميرد، و هرگاه‌