اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ١٥٩ - فصل«در اهتمام به اوقات شريفه»

اى پسر عمران دروغ مى‌گويد كسى كه مى‌پندارد مرا دوست دارد و آنگاه كه تاريكى شب همه جا را فرا مى‌گيرد، مى‌خوابد و مرا از ياد مى‌برد، آيا هر دوست و دلداده‌اى در پى خلوت با محبوب خود نيست.

و روز جمعه گرچه تمام ساعات و لحظه‌هاى آن شريف و گرانبها و نورانى است ولى در اين روز ساعتى هست كه از همه ساعات اين روز افضل و برتر است، و دعا در آن ساعت مورد قبول واقع مى‌شود، و آن بنا بر آنچه از اخبار بدست مى‌آيد و از بعضى از بزرگانى كه در اين گونه موارد مورد وثوق اين جانب بوده‌اند بمن رسيده، آخرين ساعات روز جمعه كه وقت خواندن دعاى سمات است، مى‌باشد. و من از يكى از مشايخ بزرگوار «١» خود، كه حكيم عارفى، و معلم خيرى و طبيب كاملى بسان او نديده‌ام سؤال كردم كه كدامين عمل از اعمال جوارح را شما در تأثر قلب كارسازتر يافته‌ايد فرمود سجده طولانى در دل شب كه يك ساعت و يا لا اقل سه‌ربع ساعت بدرازا كشد و در آن گفته شود:

لا اله الّا أنت سبحانك انّى كنت من الظّالمين.

كه با تلاوت اين آيه، انسان به زندانى بودن خود در زندان طبيعت و گرفتار بودنش در دام اخلاق زشت، و منزه بودن حضرت ذو الجلال از هر ظلم و ستمى نسبت ببندگان گواهى مى‌دهد، و ظلم و ستم خود را بر خود و افكندن خويشتن را در اين مهلكه عظيم در نظر مى‌آورد، و ديگر صد مرتبه قرائت سوره قدر در شب و عصر جمعه است، او فرمود هيچ عملى از اعمال مستحبه را نديدم كه به اندازه اين سه عمل تأثير داشته باشد، و در اخبار آمده كه در شب جمعه صد رحمت و نفخة نازل مى‌شود كه نود

______________________________

(١) مقصود، آخوند ملا حسين قلى همدانى است.