اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ١٦٢ - فصل«در اهتمام به اوقات شريفه»

و اول وقت نماز مغرب، غروب شرعى و آخر وقتش هنگام ناپديد شدن شفق مغرب است، و اول وقت نماز عشا بعد از فراغت از نماز مغرب و آخرش گذشتن يك سوم شب است و احوط و اولى اينست كه نماز عشاء را تا هنگام رفتن سرخى مغرب بتأخير بيندازد، و اول وقت نماز صبح، طلوع فجر تا آشكار شدن صبح است.

و اما وقت نمازهاى نافله، اقوى آنست كه خواندن نوافل ظهر و عصر از اول ظهر تا آخر آن است، ولى وقت فضيلت آن، براى نافله ظهر، از اول ظهر است تا هنگامى كه سايه يك ذراع بالا بيايد، و براى نماز عصر تا هنگامى است كه سايه دو ذراع بلندتر شود و مى‌بايست كه نافله پيش از نماز واجب بجا آورده شود، و اما وقت فضيلت نافله مغرب بعد از نماز مغرب است تا آخر وقت فضيلت نماز مغرب، و نافله نماز عشاء بعد از نماز عشاء است تا نصف شب و اول وقت نماز شب، از نصف شب است و آخر آن فجر دوم، براى كسى كه عذرى نداشته باشد، ولى اگر ضرورتى پيش آمد مى‌تواند نماز شب را قبل از نيمه شب هم بجاى آورد ولى در اين صورت بهتر است قضاء آن را بجاى آورد، هم چنين بنا بر بعضى از روايات جايز است براى كسى كه عادت ندارد نماز شب را پس از طلوع فجر بجاى آورد، زيرا مشهور بر اين هستند كه اگر كسى چهار ركعت را قبل از طلوع فجر خوانده باشد مى‌تواند بقيه‌اش را پس از طلوع فجر بجاى آورد، و وقت نافله فجر، از هنگام فراغت از نماز شب است تا طلوع سرخى فجر، و بهتر اين است كه نافله را بر نماز صبح مقدم بدارد بلكه تأخير آن كراهت دارد، و وقت نماز كسوف و خسوف از ابتدا گرفتگى ماه و يا خورشيد تا روشن شدن آنها و براى زلزله تا آخر وقت‌