اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٣١٣ - و اما تعظيم
و آنچه كه از تغيير حال انبيا و پيشوايان دينى و اولياء خدا در هنگام نماز رسيده از همين باب است، مثل آنچه از حضرت إبراهيم خليل ٧ رسيده كه در هنگام نماز صداى آه و نالهاش از مسافت يك ميل شنيده مىشد و در نمازش همچون ديگ جوشان سينهاش صدا مىنمود، و از پيامبر ما هم ٦ همين مطلب رسيده و يكى از همسران آن بزرگوار مىگويد: رسول خدا ٦ با ما سخن مىگفت و ما با او به گفتگو مىنشستيم ولى آنگاه كه وقت نماز مىشد چنان مىگشت كه گويا هرگز بين ما و او آشنائى نبوده است، و امير المؤمنين ٧ آنگاه كه شروع به وضوء مىنمود از ترس خدا رنگ رخسارش تغيير مىكرد و چون وقت نماز مىشد رعشه بر اندام آن حضرت مىافتاد و رنگش دگرگون مىگشت از آن حضرت علت اين امر سؤال شد فرمود: وقت اداء امانتى رسيده كه خدا آن را بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه داشت آنها از قبول آن ابا نمودند و از تحمل آن ترسيدند، و حضرت فاطمه عليها السّلام در هنگام نماز از ترس خدا به نفس نفس مىافتاد، و امام حسن ٧ آنگاه كه از وضو فارغ مىشد رنگ رخسارش تغيير مىكرد علت سؤال شد حضرت فرمود: آنكس كه مىخواهد بر صاحب عرش درآيد سزاوار است كه رنگ چهرهاش تغيير كند. و مثل همين مطلب از امام سجاد ٧ روايت شده كه هرگاه وضو مىگرفت رنگش زرد مىشد، از نزديكان آن حضرت سؤال نمود كه چه مىشود شما را كه در هنگام گرفتن وضوء چنين حالتى بشما دست مىدهد فرمود آيا مىدانيد كه در پيشگاه چه كسى مىخواهم بايستم، و گفته شده روزى در هنگام نماز يك طرف عبا از شانهاش افتاد، حضرت تا آخر نماز آن را بر شانه نيفكند، علت سؤال شد فرمود