اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٣٣٠ - اما قرائت

براى رعايت قواعد و حروف آن، حدود آن را ضايع گردانى. پايان كلام امام ٧.

امام صادق ٧ در اين كلمات به همه اصول مراتب قرائت با اشارات لطيف و بديعى توجه داده است، كه از جمله تعظيم كلام و متكلم، و تدبر در آن، و فارغ ساختن دل از موانع فهم و تفهم، و تخصيص و تأثر و ترقى مى‌باشد.

و در بحث‌هاى گذشته بعضى از مطالب راجع به تفهم و دريافتن معانى و حقايق نماز را دانستى، در اينجا نيز مطالبى راجع به تفكر و تفهم بيان مى‌داريم تا آن‌كس را كه در پى اين امر است دستور و برنامه‌اى باشد.

پس با اميد به كمك پروردگار و هدايت او، مى‌گوئيم كه هرگاه مثلا سوره «واقعه» را تلاوت مى‌كنى و مى‌خوانى:

أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ. أَ أَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ.

آيا اين آبى كه مى‌آشاميد مى‌بينيد؟ آيا شما آن را از ابر فرودآورديد يا ما فرودآورنده و نازل‌كننده آن هستيم.

پس مى‌بايست كه تنها اهميت آب را در رفع تشنگى و يا امثال آن از امورى كه بر همه‌كس روشن است خلاصه نكنى، بلكه در اين مسئله تأمل نما كه چگونه مى‌شود كه پيدايش همه اشياء و موجودات از او است، و بينديش كه چطور همين آب، غذاى دانه مى‌شود و دانه بصورت نبات در مى‌آيد، و آن نبات غذاء حيوان، و بعد غذاء انسان مى‌شود انسانى كه از استخوان و گوشت و خون و مخ، و مو تركيب يافته است،