اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٢٩٠ - فصل در آداب گفتن اذان و اقامه

فصل [در آداب گفتن اذان و اقامه‌]

مستحب است كه در موقع گفتن اذان و اقامه انسان با وضو و رو بقبله و ايستاده باشد و در اقامه، تأكيد بيشترى شده و احوط اينست كه در «اقامه» اين امور ترك نشود هم چنين رو بقبله بودن در هنگام شهادتين تأكيد بيشترى شده است، و مستحب است كه در اذان پس از اداء هر فصل نفس بكشد و در اقامه فصول را به يكديگر متصل كند، و هم چنين مردها مستحب است كه اذان را بلند بگويند و انگشتان خود را بر گوش نهند و مستحب است كه بين اذان و اقامه با برداشتن يك گام، و يا دعا و يا سجده، و يا دو ركعت نماز نافله در نماز ظهر و عصر، بين اذان و اقامه فاصله بيندازد.

و در بعضى از روايات آمده كه كسى كه اذان بگويد و بعد به سجده رود و بگويد:

لا اله الّا أنت ربّى سجدت لك خاضعا خاشعا.

خداوند گناهانش را بيامرزد و در روايتى ديگر آمده كه هركس بين اذان و اقامه به سجده رود و بگويد:

ربّ لك سجدت خاضعا خاشعا ذليلا.

ذات اقدس حق مى‌فرمايد: اى ملائكه من، به عزت و جلالم‌