اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٢٧٤ - فصل«درباره نيت»

غافل نگردد.

و بهترين سخن در اين زمينه همان است كه در كتاب مصباح الشريعة از قول امام صادق ٧ آمده است. امام ٧ در آنجا مى‌فرمايد: اخلاص همه فضايل اعمال را دربرمى‌گيرد و آن معنائى است كه كليدش قبول و توقيع آن رضا است.

پس هركس كه خدا عبادتش را قبول كند و از او راضى باشد او مخلص است گرچه عملش اندك باشد و هر كه خدا او را نپذيرد مخلص نيست هر چند كه اعمالش بسيار باشد كه نمونه اين امر، آدم و ابليس است. و علامت قبولى عمل وجود استقامت و پايدارى و بذل هر آنچه كه محبوب انسان هست بضميمه علم به تكليف در هر حركت و سكونى كه براى او است مى‌باشد و فرد مخلص هستيش را در راه آنچه كه قوام علم و عمل و عامل و معمول بآن هست كه همان اخلاص باشد فدا مى‌كند چرا كه اگر باين امر دست يافت به همه چيز دست يافته است و اگر اين را از دست داد همه چيز را از كف داده است، و اخلاص، تصفيه و پالايش معانى تنزيه در توحيد است، و از معصوم ٧ رسيده كه فرمود: عمل‌كنندگان جملگى هلاك گشتند مگر اهل عبادت، و عبادت‌كنندگان جملگى هلاك گشتند مگر عالمان و اهل علم جملگى هلاك گشتند مگر صادقين و- راست‌كرداران، و صادقين جملگى هلاك گشتند، مگر اهل اخلاص، و مخلصين جملگى هلاك گشتند مگر متقين و پرهيزگاران و اهل تقوا جملگى هلاك گشتند مگر يقين دارندگان، و اهل يقين در خطرى بس بزرگ قرار دارند.

خداوند به پيامبرش مى‌فرمايد:

وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ. و بندگى و عبادت نماى خداى‌