اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ١٦٧ - فصل«در مكان نمازگزار»

پس مبادا كه بقول قرآن به كرم پروردگار مغرور شوى، و احسان و انعام او تو را بفريبد تا آنجا كه نافرمانى را از حد بگذرانى، و مبادا كه شيطان غرور، كرم و بزرگوارى اين پروردگار بخشنده و مهربان را سبب غرور تو گرداند بگونه‌اى كه ناگاه خود را در آتش دوزخ بيابى، زيرا از نشانه‌هاى استدراج و اندك اندك گرفتار شدن اينست كه كرم و حلم پروردگار جرأت بنده را در ارتكاب گناه بيشتر كند و عظمت خدا را در نظرش بشكند، و لذا سزاوار است كه در اين همه نيكى و بزرگوارى كه خدا نسبت به تو داشته، و تورا به خانه خود دعوت نموده، بينديشى، و در اين تكريمى كه نسبت به تو روا داشته و تورا بحضور خود طلبيده و در مقابل اين عمل، آن همه اجر و پاداش برايت معين نموده و تو اين دعوت را ناديده گرفتى و از آن همه ثواب چشم پوشيدى، و از اين دعوت روى گردانيدى اندكى تأمل نمائى، و بر حذر باشى از اينكه مبادا اين همه حلم و بردبارى او نسبت به تو، همان استدراج و اندك اندك در وادى هلاكت افكندن تو باشد، و خود را موظف بدانكه اين نعمت بزرگ را حمد گوئى و در مقام شكر و سپاسگزارى آن برآئى، و اين دعوت را به نيكوترين وجهى پاسخ‌گوئى، زيرا از نشانه‌هاى عدم استدراج، توفيق يافتن بنده بحمد نعمت‌ها است، چنانكه در روايات آمده است.

و لازم است كه هنگامى كه آهنگ مسجد مى‌نمائى و قصد احرام حضور خانه خدا مى‌كنى، به اندازه توانائيت در شناخت آداب حضور كوشا باشى، زيرا هر چه معرفت بيشتر باشد عمل باارزش‌تر است، و مراعات ادب، سبب تقرب بنده به خدا مى‌شود. و كسى كه آداب حضور را رعايت كند، اين عمل سبب قرب او به خدا مى‌شود، و قرب، سبب قبولى‌