اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٢٠٤ - فصل«در بيان لزوم خوف و فضيلت آن»

و از رسول خدا ٦ رسيده است كه فرمود:

رأس الحكمة مخافة اللّه. رأس حكمت خوف از خدا است.

و روايت شده كه:

من عرف اللّه خاف اللّه و من خاف اللّه سخت نفسه عن الدّنيا.

آن‌كس كه خدا را بشناسد از او مى‌ترسد و آن‌كس كه از خدا بترسد خويشتن را بدنيا ارزان نفروشد.

و روايت شده كه:

انّ من العبادة شدّة الخوف من اللّه.

از جمله عبادات شدت خوف از خدا است.

و روايت شده كه:

انّ حبّ الشّرف و الذّكر لا يكونان في قلب الخائف الهارب آن‌كس كه خائف و بيمناك است دوستدار شرف و نام‌آورى نخواهد بود.

و روايت شده كه:

انّ المؤمن بين مخافتين: ذنب قد مضى، لا يدرى ما صنع اللّه فيه و عمر قد بقى لا يدرى ما يكسب له فيه من المهالك فهو لا يصبح الا خائفا و لا يصلحه الّا الخوف.

مؤمن بين دو خوف است، يكى ترس از گناهى كه از او سر زده و نمى‌داند خدا با او چه معامله مى‌كند. و ديگر عمرى كه از او باقى مانده و نمى‌داند كه در آن چه مهالكى براى او پيش خواهد آمد، پس او پيوسته بيمناك است و صلاح حال او جز در خوف نيست.

و روايت شده كه: