افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٣٩ - بيرون آمدن زنده از مرده

و بالاخره توبه مى كنند و در پى اصلاح خود توجه مى كنند. اين افراد عاقبت بخير هستند.

ولى گاهى به تأثير محيط فاسد- خصوصا دوستان فاسق يا تربيت بد و يا طبيعت و توارث- به بدكارى خود ادامه مى دهند كه بدى هاى او از نظر كميت و كيفيت وخيم تر و خطرناك تر مى‌شود كه راه توبه و بازگشت او بسته مى‌شود.

قرآن در مورد يهودى هاى بدكار مى‌گويد: «بر آنان ذلت و مسكنت (بيچارگى) زده شده و به غضب خداوند گرفتار مى شوند؛ و سبب اين عقوبت اين بود كه اينان به آيات خداوند كافر و منكر شدند و پيامبران را بدون حق مى كشتند. و سپس سبب اين كفر و قتل را بيان مى فرمايد: «ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ». (سوره بقره، آيه ٦١)؛ اين عمل زشت آنان بدين جهت بود كه آنان نافرمانى و تجاوز (از دستورات الهى) مى‌كردند.

و همين مضمون در آيه ١١٢ سوره آل عمران نيز بيان شده است. بلى از يك هسته كوچكى درخت بزرگى پديد مى‌آيد، و ما بايد مواظب باشيم كه بر خود ستم نكنيم، در حقيقت ما نه به مردم ستم مى‌كنيم و نه بر خدا و نه خدا بر ما ستم مى‌كند، سرنوشت آينده در آن جهان به دست خود ما در اين جهان رقم مى خورد.

بلى درست دقت كنيم قسمت و قدر و قضا (البته آن قدر و قضايى كه متعلق به افعال اختيارى ما، مى‌باشد) همه از اراده خوب و بد ما و از تدبير و عاقبت سنجى خود ما است. به خدا پناه مى بريم از گمراهى و شقاوت و طغيان نفس اماره خود.

«وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ». (سوره روم، آيه ١٢). روزى كه قيامت بر پا مى‌شود، مجرمان در غم و بدبختى فرو مى روند. غفرانك اللهم!

بيرون آمدن زنده از مرده‌

«يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ كَذلِكَ‌