افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢١٤ - قارون و فرعون و هامان

ولى قارون در عين حال عاقبت انديش بوده كه با بنى اسراييل زير فرماندهى موسى با اموال زياد بيرون شده و از درياى نيل به سلامت گذشته و به اين وسيله از غرق شدن با فرعون و هامان نجات يافته است.

قارون با اين كه قبطى نبوده و از قوم مستضعف بنى اسراييل و حتى گفته مى‌شود از خويشاوندان حضرت موسى (ع) بوده، ولى فسق او آن چنان بالا بوده كه از او نام برده شده است. از ثروت هاى آن خبرى در دست نيست، ولى معلوم است كه از حكومت فرعون و خدمت به او مال زيادى از اموال دولت را چه به طور رسمى و چه به اختلاس و خيانت، به خود اختصاص داده بوده كه قرآن در جاى ديگر در مورد اموال او مى‌گويد: «إِنَّ قارُونَ كانَ مِنْ قَوْمِ مُوسى‌ فَبَغى‌ عَلَيْهِمْ وَ آتَيْناهُ مِنَ الْكُنُوزِ ما إِنَّ مَفاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ. (سوره قصص، آيه ٧٢). قارون از قوم موسى بود كه بر قوم خود بغاوت نمود، و از گنج هاى طلا و نقره به او آن قدر داديم كه حمل كليد هاى خزاين او براى يك گروه زورمند سخت بود. به آيات ٧٦ تا ٨٢ سوره قصص مراجعه كنيد.[١]

[١] -( به خاطر آوريد) هنگامى را كه قوم قارون به او گفتند:« اين همه شادى مغرورانه مكن، كه خداوند شادى‌كنندگان مغرور را دوست نمى‌دارد! و در آنچه خدا به تو داده، سراى آخرت را بطلب؛ و بهره‌ات را از دنيا فراموش مكن؛ و همان‌گونه كه خدا به تو نيكى كرده نيكى كن؛ و هرگز در زمين در جستجوى فساد مباش، كه خدا مفسدان را دوست ندارد!( قارون) گفت:« اين ثروت را بوسيله دانشى كه نزد من است به دست آورده‌ام!» آيا او نمى‌دانست كه خداوند اقوامى را پيش از او هلاك كرد كه نيرومندتر و ثروتمندتر از او بودند؟!( و هنگامى كه عذاب الهى فرا رسد،) مجرمان از گناهانشان سؤال نمى‌شوند.( روزى قارون) با تمام زينت خود در برابر قومش ظاهر شد، آن‌ها كه خواهان زندگى دنيا بودند گفتند:« اى كاش همانند آنچه به قارون داده شده است ما نيز داشتيم! به راستى كه او بهره عظيمى دارد!» اما كسانى كه علم و دانش به آن‌ها داده شده بود گفتند:« واى بر شما ثواب الهى براى كسانى كه ايمان آورده‌اند و عمل صالح انجام مى‌دهند بهتر است، اما جز صابران آن را دريافت نمى‌كنند.» سپس ما، او و خانه اش را در زمين فرو برديم، و گروهى نداشت كه او را در برابر عذاب الهى يارى كنند، و خود نيز نمى‌توانست خويشتن را يارى دهد. و آن ها كه ديروز آرزو مى‌كردند بجاى او باشند( هنگامى كه اين صحنه را ديدند) گفتند:« واى بر ما! گويى خدا روزى را بر هر كس از بندگانش بخواهد گسترش مى‌دهد يا تنگ مى‌گرداند! اگر خدا بر ما منت ننهاده بود، ما را نيز به قعر زمين فرو مى برد! اى واى گويى كافران هرگز رستگار نمى‌شوند!( آرى،) آن سراى آخرت را( تنها) براى كسانى قرار مى‌دهيم كه اراده برترى‌جويى در زمين و فساد را ندارند؛ و عاقبت نيك براى پرهيزگاران است.( ترجمه آيات ٧٦ تا ٨٣ سوره قصص).