افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠٤ - خطابات غير محترمانه به سيد المرسلين(ص)

اگر كلمه" الا" استثنايى باشد معناى آيه اين مى‌شود: رسول من تو اميد نداشتى كه قرآن برتو القاء و نازل شود مگر (از جهت) رحمتى از پروردگارت. يعنى تو از راه مرحمت او به آن اميدوار بوده‌ى نه از راه استحقاق. و اگر كلمه" الا" به معناى لفظ لكن و استدراك باشد، معناى آيه اين مى‌شود: كه تو اميد نازل شدن كتاب را نداشتى، لكن نزول آن رحمتى بود از پروردگارت.

خدا مى داند معناى آيه كدام يك از دو وجه است ولى التزام به وجه دوم مساوق اين است كه تو نمى دانستى كه به مرتبه پيامبرى برسى و قبول آن براى واقف بر احاديث بسيار مشكل است. اگرچه مفهوم از پاره‌ى از آيات قرآن اين است كه حضرت موسى نيز از رسيدن به نبوت آگاهى نداشته است.

بايد بگوييم و الله العالم.

خطابات غير محترمانه به سيد المرسلين (ص)

«فَلا تَكُونَنَّ ظَهِيراً لِلْكافِرِينَ، ... وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ، وَ لا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ». (سوره قصص، آيات ٨٦، ٨٧ و ٨٨).

هرگز پشتيبان كافران مباش، و هرگز از جمله مشركين نباش و با خدا، خداى ديگرى مخوان.

و در اول سوره عبس آمده: «عَبَسَ وَ تَوَلَّى، أَنْ جاءَهُ الْأَعْمى‌ ...». (سوره عبس، آيه ١ به بعد).

هيچ مؤمن و نبيى دلش نمى خواهد چنين خطاب هايى به او بشود، ولى قرآن تنزيل خداوند است و كسى را مجالى جز قبول نيست، بلى اين آيات و امثال آن كه قبلا هم گفتيم‌