افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧٠ - چند نكته ديگر در مورد اين داستان

چند نكته ديگر در مورد اين داستان‌

١- بعضى از مفسرين مى گويند خشيت آن است كه نفس آدمى از احساس شر دچار اضطراب و تشويش گردد، لذا اين صفت از انبياء نفى شده است. «الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ». (سوره احزاب، آيه ٣٩).

اما خوف اگرچه حالت ناراحتى و اضطراب درونى است كه در هنگام توقع و احتمال ضرر دست مى دهد، و نقيض آن حالت امن است كه به معناى آرامش و سكون نفس مى باشد، لكن بيشتر موارد خوف در مورد احساس شر است كه باعث دست به كار شدن آدمى براى جلوگيرى از آن مى‌شود، هرچند كه در دل اضطرابى پيدا نشود.

اين استنباط براى خود مفسر مذكور معتبر است.

٢- فرعون قايل به وثنيت بوده است. وثنى ها و بت پرست ها تمامى موجودات را منتهى به پديد آورنده واحدى مى دانند و كسى را در وجوب وجود شريك نمى دانند، وجود او را بزرگ تر از آن مى دانند كه به حدى تحديد شود و بزرگ تر از احاطه و فهم و درك انسان مى دانند. و به همين جهت او را بزرگ تر و بشر را كوچك تر از آن مى دانند كه عبادت خود را متوجه او سازند؛ لذا موجودات ديگرى را مى پرستند كه مقربان درگاه او هستند، مانند ملايكه، جن و غيره كه قداست دارند. و يك طبقه از آنان پادشاهان بزرگ را از همين قديسين مى پندارند، و لذا فرعون خود را از همين طبقه مى دانست كه خود را رب الاعلى و خدا را رب الارباب مى دانست، ولى رب العالمين نمى دانست، چون براى هر عالم يك ربى قايل بود و بت ها را مى پرستيد كه نماد ملايكه است و دليل بت پرستى او آيه‌ «وَ يَذَرَكَ وَ