مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٠٠ - ٣ حواشی استاد بر کتاب « شهید جاوید »

مرحله جنبه دفاعی داشته و میخواسته است اکنون که پیروزی نظامی ممکن نیست نیروهای طرفدار اهل بیت عصمت به حالت ذخیره باقی بمانند تا بتوانند در فرصتهای دیگری** فعالیتهای جدیدی برای زنده کردن اسلام بنماید.

باز هم صلح!.

** البته از نظر مؤلف فرصت مناسب منحصر است به تعادل یا برتری نیروی جسمانی.

صفحه ٢٠١:

و نیز روشن شد که در مرحله سوم قیام که دیگر امکان تشکیل حکومت نبود بیشتر فکرامام این بود که با ترک مخاصمه و برقرار کردن یک نوع صلح شرافتمندانه از برخورد نظامی و خونریزی جلوگیری نماید.

کدام صلح شرافتمندانه؟! صفحات ٢٠١ و ٢٠٢:

امام یقین داشت که اگر تسلیم عبید اللّه زیاد شود آن حضرت را ذلیلانه خواهد کشت* و دلیل این مطلب این است که روز عاشورا وقتی که قیس بن اشعث به امام گفت: تو تسلیم حکم ابن زیاد بشو و مطمئن باش که آسیبی به تو نخواهد رسید، آن حضرت در جواب قیس فرمود:«انْتَ اخو اخیک اتُریدُ انْ یطْلُبَک بَنو هاشِمً بِاکثَرَ مِنْ دَمِ مُسْلِمً بْنِ عَقیلً» یعنی «تو برادر همان محمد بن اشعث هستی که مسلم را امان داد ولی ابن زیاد او را کشت، تو هم مثل برادرت میخواهی مرا فریب بدهی که تسلیم شوم آنگاه مراخلع سلاح کنید و نزد ابن زیاد ببرید تا مرا هم مثل مسلم بکشد. تو میخواهی علاوه بر خون مسلم بن عقیل، بنی هاشم خون مرا هم از تو مطالبه کنند**».

پس اگر ذلیلانه نمیکشت بلکه ذلیلانه زنده نگه میداشت امام هم تسلیم میشد!